ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ - Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2025

Ἀγαπητοί μας τηλεθεατές, καλή σας ἡμέρα. Σήμερα, 20 τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ μνήμη διαφόρων πάλι Ἁγίων. Κεντρικὴ ὅμως θέση στὸ Ἱερὸ Συναξάριο ἔχει ὁ Ἅγιος Λέοντας, ὁ θαυματουργός, Ἐπίσκοπος Κατάνης.

 

Θὰ ἀκούσετε σήμερα τὴν βιογραφία τοῦ Ὁσίου Λέοντας, τοῦ ἐπισκόπου Κατάνης. Βρίσκεται στὰ μέρη τῆς Ἰταλίας σὲ Κατάνη καὶ μάλιστα σὲ Σικελία. Καὶ κατόπιν θὰ ἀκούσετε καὶ τὴ βιογραφία τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Βησσαρίωνος, ὅπου καὶ τῶν δύο Ἁγίων ὁ βίος ἀποτελεῖ γιὰ ὅλους ἐμᾶς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς μία ἐντυπωσιακὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποτισμένη μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὅπου ἐμπνέει ὅλα τὰ πλήθη τῶν εὐσεβῶν χριστιανῶν καὶ μᾶς κάνει νὰ θαυμάζουμε καὶ νὰ ἀποροῦμε γιὰ τὰ μεγαλεῖα ποὺ κρύβει ἡ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

 

Ἀλλὰ οἱ Ἅγιοι, ὡς πνευμονοφόροι ποὺ ἦταν, ὡς δοχεῖα δηλαδὴ τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἐκινοῦντο θαυματουργικὰ καὶ οἱ ἐπεμβάσεις τους σὲ διάφορα σημεῖα τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων ἦταν πράγματι πολὺ θαυμαστά. Ἂς ἀκούσουμε πρῶτα λοιπὸν γιὰ τὸν Ἅγιο Λέοντα. Ὁ λαμπρὸς αὐτὸς Ἀστὴρ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, ὁ ἐφάμιλλος τῶν Ἀποστόλων, ἔζησε κατὰ τὸ πρῶτο κῦμα τοῦ διωγμοῦ ἐναντίον τῶν Ἁγίων Εἰκόνων περὶ τοῦ 780.

 

Ἀπὸ Εὐγενῆ οἰκογένεια τῆς Ραβένας ἀνῆλθε χωρὶς χάρη στὶς ἀρετές του ὅλους τοὺς βαθμοὺς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας καὶ ἐπωμίστηκε τὴν διαχείριση ὡς πιστὸς ἐπιστάτης τῶν ὑποθέσεων τῆς ἐκκλησίας τῆς πόλεως αὐτῆς. Καθὼς ἡ φήμη του ἁπλώθηκε πέραν τῶν ὁρίων τῆς ἐπισκοπῆς του, ἐξελέγη ἐπίσκοπος Κατάνης στὴ Σικελία καὶ ἐπιδόθηκε ἀμέσως στὴν κάθαρση τοῦ πνευματικοῦ ποιμνίου του ἀπὸ τὸ μίασμα τῶν αἱρέσεων καὶ τὰ κατάλοιπα τῶν εἰδωλολατρικῶν δεισιδαιμονιῶν. Μὲ τὴν προσευχή του ἔκανε νὰ καταρρεύσει ἕνας εἰδωλολατρικὸς ναὸς καὶ στὴ θέση του φρόντισε νὰ ἀναγερθεῖ ἐκκλησία ἀφιερωμένη στοὺς Ἁγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρας ποὺ γιορτάζουν στὶς 9 Μαρτίου.

 

Ἐνεργητικὸς καὶ ὀξὺς σὲ θέματα πίστεως, ξεχείλιζε ἀπὸ ἀγάπη καὶ συμπόνια γιὰ τοὺς πτωχούς, τὰ ὀρφανά, τοὺς τεθλιμμένους, ὅπως ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγει ὅτι ἔγινε τὰ πάντα ἐν πάσῃ προκειμένου νὰ τοὺς προσφέρει τὴ σωτηρία. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη καὶ ἀκοῦστε παρακαλῶ πολὺ αὐτὸ τὸ θαυμαστὸ γεγονός. Τὴν ἐποχὴ λοιπὸν ἐκείνη ἕνας μάγος ὀνόματι Ἠλιόδωρος ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποκτήσει φοβερὴ δύναμη ἐξ αἰτίας συμφωνίας ποὺ συνῆψε μὲ τὸν Σατανᾶ, τρομοκρατοῦσε ὅλη τὴ Σικελία μὲ τεχνάσματα ἐξίσου τρομακτικὰ ὅσο οἱ φλόγες τοῦ ἡφαιστείου της Ἔτνας ποὺ συνεχῶς ἀπειλεῖ τὴν πόλη μὲ εὐνήδια ἔκρηξη.

 

Θορυβημένος ὁ ἔπαρχος ἔστειλε ἐπιστολὴ στὸν αὐτοκράτορα τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὁ ὁποῖος διέταξε τὸν μάγο νὰ σταματήσει νὰ τρομοκρατεῖ τὸ λαό. Μὲ τὴ συνεργία τοῦ Σατανᾶ, ὁ Ἠλιόδωρος μεταφέρθηκε αὐθημερὸν ὁ ἴδιος καὶ ἡ συνοδεία του στὴν Βασιλεύουσα ὅπου ἀφοῦ καταδικάστηκε σὲ θάνατο ἐξαφανίστηκε μὲ τὸν ἴδιο μυστηριώδη τρόπο φωνάζοντας «Χαῖρε βασιλεῦ ἀναζήτησόν με εἰς κατάνιν». Ἀκοῦστε τὰ φοβερὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἕνας μάγος μπορεῖ νὰ ἐπιτελέσει μὲ τὴ δύναμη τοῦ Σατανᾶ ὅσο κι ἂν αὐτὰ φαίνονται ἀπίστευτα.

 

Συνελήφθη ἐκ νέου καὶ ὁδηγήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη ὅπου ἔκανε νὰ σβήσουν ὅλα τὰ λυχνάρια τῆς πόλεως βυθίζοντας τὴν στὸ σκοτάδι. Καταδικάστηκε στὸ μαρτύριο τῆς πείνας ἀλλὰ μὲ τὰ μαγικὰ τοῦ προκάλεσε λοιμὸς στὴ Βασιλεύουσα καὶ γιὰ μιὰ φορὰ ἀκόμη μὲ τρόπο μαγικὸ ἔγινε ἄφαντος τὴ στιγμὴ τῆς ἐκτέλεσής του. Ἴσως σᾶς φανεῖ ἐντύπωση πὼς ἔκανε αὐτὰ τὰ πράγματα πὼς ἐξαφανιζόταν πὼς μεταφερόταν σὲ ἄλλους τόπους ἀλλὰ πρέπει νὰ ξέρουμε ὅτι ὅποιος συνεργάζεται μὲ τὸ διάβολο καὶ ἔχει πουλήσει τὴ ψυχή τους ὁ σατανᾶ καὶ ἀσχολεῖται μὲ μαγεῖες καὶ μὲ τέτοια πράγματα ποὺ δυστυχῶς πολλοὶ ἀδελφοί μας χριστιανοὶ καὶ μὴ εἶναι βυθισμένοι στὴν πλάνη αὐτὴ τῆς μαγείας μπορεῖ ὁ σατανᾶς νὰ τοὺς παρουσιάσει θαυμαστοὺς καὶ θαυματοποιοὺς στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ ἀπορεῖς πὼς μποροῦν νὰ συμβαίνουν καὶ μὲ ποιά δύναμη αὐτὰ τὰ παράδοξα πράγματα.

 

Γι' αὐτὸ νὰ μὴν μᾶς κάνουν ἐντύπωση αὐτὰ ποὺ ἀκοῦμε ἀλλὰ νὰ τὰ θεωροῦμε ὅτι εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἐπέμβασης τοῦ ἴδιου του διαβόλου στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων καὶ φυσικὰ ὅτι παραχωροῦμε ἐμεῖς τὸ διάβολο καὶ ὅτι μᾶς δίνει ὁ διάβολος μετὰ μᾶς ζητάει ἀκόμη περισσότερα καὶ τὸ κατάντημα ὅλων αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ μαγεῖες καὶ μὲ τέτοια τεχνάσματα εἶναι νὰ κληρονομήσουν στὸ τέλος τὴν αἰώνια κόλαση ὅπου θὰ κληρονομήσει καὶ ὁ ἀντίδικος ἡμῶν ὁ διάβολος. Στὴν Κατάνη ὁ Ἅγιος Λέων εἶχε προσπαθήσει πολὺ νὰ μεταστρέψει τὸν μάγο ἀλλ’ οἱ κόποι του στάθηκαν μάταιοι. Κάποια μέρα ὁ Ἠλιόδωρος μπῆκε στὴν ἐκκλησία τὴν στιγμὴ τῆς Θείας Λειτουργίας φτερνοκοπῶντας σὰν μουλάρι περιγελῶντας τὰ ἄχραντα μυστήρια καὶ διακηρύσσοντας ὅτι εἶχε τὴ δύναμη νὰ ἀναγκάσει ἐπίσκοπο καὶ ἱερεῖς νὰ ἀρχίσουν νὰ χορεύουν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ ἐκείνη τὴν ὥρα.

 

Τί αὐθάδεια ἄραγε μεγάλη. Μετὰ ἀπὸ περισυλλογὴ καὶ προσευχὴ ὁ Ἅγιος Λέων βγῆκε ἀπὸ τὸ ἱερὸ φορῶντας ὅλα τὰ ἱερὰ ἄμφια καὶ συνέλαβε τὸν Ἠλιόδωρο μὲ τὸ ὠμοφόριό του ἐκμηδενίζοντας ὅλη τὴ δαιμονική του δύναμη. Ἐν συνεχείᾳ μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ ἐπάρχου νὰ καεῖ στὴν πυρὰ ὁ ὑπηρέτης αὐτὸς τοῦ σατανᾶ ὁ ἐπίσκοπος ἀνέβηκε μαζί του στὴν πυρὰ ἀπὸ ποὺ βγῆκε σῶος καὶ ἀβλαβὴς μὲ τὰ ἄμφια τοῦ ἄθικτα ἐνῷ ὁ μιαρὸς Ἠλιόδωρος ἔγινε στάκτη.

 

Ὁ Αὐτοκράτορας προσκάλεσε κατόπιν τὸν Ἅγιο Λέοντα στὴν Κωνσταντινούπολη ὅπου ὁ Ἅγιος Ἱεράρχης σκόρπισε καὶ ἐκεῖ τὰ θαυμαστὰ τῆς Θείας Χάριτος πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ τρόμο τῶν δαιμόνων, τῶν εἰδωλολατρῶν καὶ τῶν αἱρετικῶν. Θεράπευε τυφλοὺς καὶ παραλυτικούς, παρηγοροῦσε τοὺς τεθλιμμένους ὄχι μόνο κατὰ τὸν ὑπόλοιπο ἐπίγειο βίου του ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν τελευτὴ τοῦ διαμέσου τῶν Ἁγίων Λειψάνων του τὰ ὁποῖα τιμῶνται σὲ ἕνα ὅπου ἀνήγειρε ὁ ἴδιος πρὸς τιμὴν τῆς Ἁγίας Λουκίας. Ἦταν Μία παρθενομάρτυς ἡ ὁποία ἑορτάζεται στὶς 19 Ὀκτωβρίου καὶ βρίσκεται ἐκεῖ στὴν πόλη της Κατάνης.

 

Σήμερα ὅμως ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Ἅγιο Λέοντα, τὸν ἐπίσκοπο Κατάνης τῆς Σικελίας ὅπου ἀκούσαμε τὰ θαυμαστὰ τὰ ὁποῖα ἐπετέλεσε καὶ ταυτόχρονα τὸ πὼς μπόρεσε μόνον αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἦταν δοχεῖο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὅπως εἴπαμε στὴν ἀρχὴ νὰ συλλάβει αὐτὸν τὸν μάγο τὸν πονηρὸ τὸν Ἠλιόδωρο καὶ μόνον ἐκεῖνος νὰ ἀπαλλάξει ἀπὸ αὐτὴ τὴ φοβερὴ μάστιγα ὅλο τὸ λαὸ καταλαβαίνουμε πὼς ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀσυγκρίτως ἀνώτερη ἀπὸ τὴ δύναμη τοῦ Σατανᾶ καὶ ἂν θὰ μπορούσαμε νὰ παρουσιάσουμε τὴ δύναμη τοῦ Σατανᾶ καὶ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ θὰ λέγουμε πὼς ἡ δύναμη τοῦ διαβόλου εἶναι ἁπλῶς ἕνα παράσιτο μπροστὰ στὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ καὶ τίποτε περισσότερο.

Σήμερα ὅμως εἶναι καὶ ἡ μνήμη ὅπως εἴπαμε τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Βησσαρίωνος. Γιὰ ἀκοῦστε γιὰ τὸν Ἅγιο Βησσαρίωνα ποὺ ἔζησε στὴν Αἴγυπτο πόσα θαυμαστὰ ἔκανε καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ὅπου εἶχε μέσα βαθιὰ στὴν ψυχὴ τοῦ μέχρι ποιοῦ σημείου τὸν ἔφτασε.

 

Ὁ Ἅγιος Βησσαρίων καταγόταν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ μυήθηκε στὸν εἰς ἄγγελο βίο κοντὰ στὸν Ἅγιο Ἀντώνιο τὸ Μέγα. Ὑπῆρξε δηλαδὴ μαθητὴς τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου. Ἔγινε ἀργότερα καὶ μαθητὴς τοῦ Ἁγίου Μακαρίου ἱδρυτῆ τῆς Σκήτης καὶ ἀκολούθησε κατόπιν τὸν πλάνητα βίο φερόμενος ἀπὸ τόπο σὲ τόπο ἀπὸ τὴ Θεία Πρόνοια σὰν πουλὶ ἀπὸ τὸν ἄνεμο μὲ μόνη περιουσία ἕνα ἀντίγραφο τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ πάντα τὸ κρατοῦσε στὸ χέρι.

 

Ὑπομένοντας καρτερικά της καιρικὲς ἀντιξοότητες ζοῦσε γυμνὸς στὸ ὕπαιθρο δίχως καμία μέρη μὲ γιὰ κατοικία ἢ ροῦχα καὶ ἐνδυναμωμένος ἀπὸ τὴ δύναμη τῆς πίστεως παρέμενε τελείως ἐλεύθερος ἀπὸ τὰ πάθη τῆς σαρκὸς τρεφόμενος μὲ τὴν ἐλπίδα τῶν μελῶν τῶν ἀγαθῶν. Ὅταν ἔφτασε σὲ κάποιο κοινόβιο στεκόταν στὴν πύλη καὶ θρηνοῦσε. Μιὰ μέρα ἕνας κοινοβιάτης μοναχὸς τοῦ πρόσφερε φιλοξενία καὶ τὸ ρώτησε τὸ λόγο τῆς θλίψης του.

 

Δὲν δίναμε νὰ μείνω κάτω ἀπὸ στέγη πρὶν βρῶ τα ὑπάρχοντα τοῦ δικοῦ μου σπιτιοῦ. Ἀπάντησε ὑπονοῶντας τὴν οὐράνια κληρονομιὰ ποὺ χάθηκε μὲ τὴν πτώση τοῦ Ἀδάμ, διατρέχοντας καθημερινὰ κίνδυνον θανάτου μὴ ἔχοντας ἀνάπαυση ἐξ αἰτίας τῶν ἄμετρων συμφορῶν διότι πρέπει συνεχῶς νὰ περιπλανῶμαι ὥστε νὰ τελειώσω τὸ δρόμο μου. Ἔτσι ἔλεγε ὁ Ἅγιος Βησσαρίων.

 

Δὲν ἤθελε νὰ ἀποκτήσει σπίτι ἐπὶ γῆς γιὰ νὰ ἔχει στραμμένο συνεχῶς στὸ νοῦ του στὴν οὐράνια πατρίδα του. Στὸ σπίτι δηλαδὴ ἐκεῖνο μὴν ἀποκτήσει ὑπάρχοντα ἐπὶ γῆς γιὰ νὰ ἔχει πάντα τὸ νοῦ του στὰ ὑπάρχοντα ἐκεῖνα ποὺ θὰ τοῦ δώσει ὁ Θεὸς ὅταν ἡ ψυχή του θὰ ἀνέβει στοὺς οὐρανούς. Περιπλανιόταν ἐπὶ σαράντα χρόνια δίχως ποτὲ νὰ γύρει στὸ πλευρὸ γιὰ νὰ κοιμηθεῖ καὶ ἔμενε μέχρι καὶ σαράντα ἡμέρες καὶ νύχτες ὄρθιος μέσα σὲ ἀγκαθερὰ βάτα ἀγρυπνῶντας.

 

Μιὰ χειμωνιάτικη μέρα περνῶντας ἀπὸ ἕνα χωριὸ ἄφησε ἐκεῖ τὸ μανδύα του γιὰ νὰ σκεπάσει ἕνα νεκρὸ καὶ λίγο πιὸ κάτω ἔβγαλε τὸν χιτῶνα του γιὰ νὰ συντρέξει ἕναν πτωχὸ ποὺ ἔτρεμε ἀπὸ τὸ κρύο. Ἔτυχε τότε νὰ περάσει ἕνας ἀξιωματοῦχος καὶ βλέποντας τὸν ἀσκητὴ γυμνὸ τὸν ρώτησε ποιός τὸν εἶχε γυμνώσει ἔτσι. Αὐτὸς ἀπήντησε ὁ Βησσαρίων δείχνοντας τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο τὸ ὁποῖο κρατοῦσε πάντα στὰ χέρια του.

 

Αὐτὸ μὲ γύμνωσε τοῦ εἶπε. Μίαν ἄλλη φορὰ συνάντησε ἕναν πτωχὸ καὶ καθὼς δὲν εἶχε τίποτα νὰ τοῦ δώσει γιὰ ἐλεημοσύνη ἔτρεξε στὴν ἀγορὰ γιὰ νὰ πουλήσει τὸ Εὐαγγέλιο. Ὅταν ὁ μαθητής του τὸν ρώτησε ποὺ εἶναι τὸ βιβλίο τὸ ὁποῖο πάντα ἔφερνες μαζί σου τὸ Εὐαγγέλιο ἐκεῖνος τὸ ἀποκρίθηκε εὔθυμα τὸ πούλησα ὑπακούοντας τὰ λεγόμενά του ποὺ ἀκατάπαυστα μοῦ ὑπαγόρευαν πώλησόν σου τα ὑπάρχοντα καὶ δῶσ' πτωχῆς.

 

Αὐτὴ ἡ Εὐαγγελικὴ Πολιτεία τὸν κατέστησε σκεῦος ἐκλογῆς τῆς χάριτος καὶ πλῆθος ἠσαν τὰ θαύματα ποὺ ἔκανε ὁ Θεὸς μὲ τὴν μεσολάβησή του. Μιὰ ἡμέρα κάνοντας τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ τὸ θαλασσόνερό ἔγινε πόσιμο γιὰ νὰ πεῖ ὁ μαθητής του. Ὅταν θέλησε ὅμως νὰ πάρεις μαζί του γιὰ τὸν δρόμο ὁ γέροντας τὸν ἐμπόδισε λέγοντας ὁ Θεὸς εἶναι ἐδῶ εἶναι καὶ παντοῦ.

 

Σὰν νὰ ἤθελα δηλαδὴ νὰ τοῦ πεῖ ὅτι γιατί νὰ πάρεις νερὸ μαζί σου τώρα δὲν ζητήσαμε ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ ἔγινε τὸ θαῦμα. Καὶ ἀργότερα ἅμα διψάσουμε πάλι θὰ τὸ ζητήσουμε ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ πάλι θὰ μᾶς δώσει. Βλέπετε τὴ θαυμαστὴ πίστη τῶν Ἁγίων πόσο πολλοὶ Ἅγιοι εἶχαν ἀκλόνητη πίστη στὸ Θεό.

 

Μίαν ἄλλη φορὰ προσευχήθηκε ὄρθιος καὶ μὲ τὰ χέρια ὑψωμένα πρὸς τὸν οὐρανὸ ἐπὶ 14 ἡμέρες. Ἔφερε τόση βροχὴ ὅσο γιὰ νὰ γεμίσει τὴν μηλωτή του ἕνας ἀδελφὸς ποὺ ὑπέφερε ἀπὸ δίψα. Κάποτε ἄλλοτε μὲ τὴν προσευχή του ἔκανε νὰ σταθεῖ ὁ ἥλιος ποὺ ἑτοιμαζόταν νὰ βασιλέψει ὥστε νὰ προλάβει νὰ φτάσει μὲ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας στὸ κελὶ ἑνὸς γέροντα ποὺ ἤθελε νὰ συναντήσει καὶ μιὰ ἄλλη φορὰ πέρασε ἕνα ποτάμι βαδίζοντας πάνω στὰ νερά.

 

Ἔκανε καὶ ἄλλα πολλὰ θαύματα μὲ τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς φανέρωνε ὅπως μὲ τὸν Μωυσῆ, τὸν Ἰησοῦς τοῦ Ναυὴ καὶ τὸν Ἠλία ὅτι ἰκανόνη τοὺς δούλους του νὰ ἐλέγχουν ἀκόμη καὶ τὰ φυσικὰ φαινόμενα. Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ θεράπευσε ἕναν παράλυτο, ἐξεδίωξε δαιμόνια καὶ ἀπεδείχθη ὡς Θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς. Ὅταν φθάνοντας στὸ τέρμα τοῦ δρόμου του ἦταν ἕτοιμος νὰ γυρίσει πίσω στὴν οὐράνια κατοικία ποὺ ἀναζητοῦσε σὲ ὅλες τὶς περιπλανήσεις του, εἶπε στοὺς κοντινούς του «Ὀφείλει νὰ εἶναι ὁ μοναχὸς ὡς τὰ χερουβεὶμ καὶ τὰ σεραφείμ, ὅλος ὀφθαλμός».

 

Καὶ ὅταν ρωτήθηκε ἀπὸ ἕναν ἀδελφὸ πόσο ὀφείλει νὰ πολιτεύεται ἕνας μοναχός, ὅταν ζεῖ σὲ κοινότητα ἀποκρίθηκε «Σιώπα καὶ μὴ μετρᾶς τὸν ἑαυτό σου». Ζῶντας μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων μπορεῖ κανεὶς νὰ ἀποκτήσει τη χάρη τῶν μεγάλων ἀναχωρητῶν. Ἂς τελειώσουμε λοιπὸν τὸ Ἱερὸ Συναξάριο σήμερα μὲ αὐτὴ τὴν προτροπὴ ἢ μᾶλλον τὴν συμβουλὴ ποὺ δίνει ὁ Ἅγιος Βησσαρίων σὲ ἐκεῖνον ποὺ τὸν ρώτησε πῶς μπορεῖ κάποιος νὰ προοδεύσει μέσα εἰς τὸ κοινόβιον.

 

Ἐμεῖς ζοῦμε μαζὶ μὲ ἄλλους ἀνθρώπους, δὲν εἴμαιθα μόνη μας. Συγκατοικοῦμε εἴτε στὶς οἰκογένειές του ὁ καθένας, στὴν οἰκογένειά του ὁ καθένας, εἴτε οἱ ὑπόλοιποι μαζὶ μὲ ἄλλους ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφές. Λέγει λοιπὸν τώρα ὁ Ἅγιος Βησσαρίων μὲ ποιό τρόπο θὰ μπορέσουμε νὰ συμβιώσουμε ὅλοι μαζὶ ἁρμονικὰ καὶ ταυτόχρονα νὰ ἀνέλθουμε πνευματικά.

 

Ποιά συμβουλὴ ἔδωσε, τὴν ἀκούσαμε. «Σιώπα καὶ μὴ μετρᾶς τὸν ἑαυτό σου». Ποὺ σημαίνει μὴ μιλᾶς πολύ, κράτα σιωπὴ καὶ νὰ μὴ μετρᾶς τὸν ἑαυτό σου.

 

Δηλαδὴ νὰ φέρεσαι μὲ ταπείνωση στὸν ἑαυτό σου. Μὴ τὸν μετρᾶς στὸν ἑαυτό σου, σημαίνει νὰ μὴ τοῦ δίνεις μεγάλη ἀξία. Ἀλλὰ νὰ ταπεινώνεσαι ὅσο μπορεῖς περισσότερο.

 

Εἶναι ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ ἑλκύσει τη χάρη τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος καὶ νὰ μπορέσει νὰ ἀντιμετωπίσει ὅλους τοὺς πειρασμοὺς ποὺ μπορεῖ νὰ φέρνει μιὰ συμβίωση μὲ ὁποιοδήποτε πρόσωπο. Αὐτὸ ἂν τηρήσουμε, τότε πράγματι θὰ μπορέσουμε καὶ τὸν πλησίον νὰ ἀγαπήσουμε καὶ πνευματικὰ νὰ ἀνέρθουμε. Οἱ Ἅγιοι ποὺ γιορτάζουν, ὁ Ἅγιος Λέοντας Κατάνης καὶ ὁ Ἅγιος Βησσαρίωνας νὰ εἶναι βοήθειά μας. Καλή σας ἡμέρα.

Ἀπολυτίκιον. Ἅγίου Λέων Ἐπισκόπου Κατάνης

Ἀπολυτίκιον. 

Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Ἱερέων ἀκρότης εὐσέβειας διδάσκαλος, καὶ θαυματουργὸς ἀνεδείχθης, Ἱεράρχα πανόλβιε· ἠθῶν γὰρ οὐρανίων τῷ φωτί, τοῦ Πνεύματος πλουτήσας τὴν ἰσχύν, θεραπεύεις τοὺς νοσοῦντας καὶ τὰς ψυχὰς, Λέον τῶν προσιόντων σοι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

 

 

Κοντάκιον. 

Ἦχος β’. Τὴν ἐν πρεσβείαις.

Τὸν ἀπὸ βρέφους Κυρίῳ ἀνατεθέντα, καὶ ἐκ σπαργάνων τὴν χάριν ἀνειληφότα, πάντες τοῖς ᾄσμασι στεφανώσωμεν, Λέοντα τὸν φωστῆρα τῆς Ἐκκλησίας καὶ πρόμαχον· αὐτῆς γὰρ ὑπάρχει τὸ στήριγμα.

 

 

Μεγαλυνάριον.

Ἔφριξαν ἰδόντες σε ἐν φλογί, ἱστάμενον Πάτερ, ὡς ἐν κήπῳ ἀειθαλεῖ, τὸν δὲ μάγον ὥσπερ, κηρὸν διαλυθέντα, οἱ εὐσεβεῖς ὦ Λέον, Θεὸν δοξάζοντες.