ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ - Δευτέρα, 03 Μαρτίου 2025

Ἀγαπητοί μας Ἀναγνῶστες, καλή σας ἡμέρα καὶ εὐλογημένη. Σήμερα 3 τοῦ μηνὸς Μαρτίου καὶ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Θεοδωρήτου Ἐπισκόπου Ἀντιοχείας. Ὁ Ἅγιος Θεοδώρητος ἑορτάζει σήμερα καὶ γιορτάζουν καὶ οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Βασιλίσκος, Εὐτρόπιος καὶ Κλαιώνικος. 

Γιὰ νὰ δοῦμε λοιπὸν σήμερα ποὺ μᾶς εἰσαγάγει τὸ Ἱερὸ Συναξάριο εἰς τὸ βίο τοῦτο τῶν Ἁγίων, τόσο τοῦ Ἁγίου Θεοδωρήτου ὅσο καὶ τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Βασιλίσκου, Εὐτροπίου καὶ Κλαιωνίκου. Ὁ Ἅγιος Θεοδώρητος ἦταν Πρεσβύτερος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιοχείας καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Αὐτοκράτορος Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου. Τὸ 360 μὲ 363. 

Ὅταν ὁ θεῖος τοῦ Αὐτοκράτορος ποὺ ὀνομαζόταν καὶ αὐτὸς Ἰουλιανὸς καὶ ἦταν προηγουμένως Χριστιανὸς καὶ ἀναγνώστης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιοχείας ἔγινε εἰδωλολάτρης, ἐστράφηκε κατὰ τὸν Ἱερέων τῆς Πόλεως καὶ κατέστρεψε τὰ ἱερὰ ἀναθήματα. Τότε συνελήφθη καὶ ὁ Πρεσβύτερος Θεοδώρητος τὸν ὁποῖο ἐκκρέμασαν καὶ ἐξέσχισαν τὰ πλευρά του. Τὰ μαρτύρια δὲν ἐλύγισαν τὴν πίστη τοῦ Ἁγίου, ὁ ὁποῖος συνεχῶς ὁμολογοῦσε τὴν πίστη του στὸ Χριστό. 

Οἱ εἰδωλολάτρες ἀφοῦ ἀγωνίστηκαν μάταια γιὰ νὰ μεταστρέψουν τὸ εὐσεβὲς φρόνημα αὐτοῦ, τὸν ἀποκεφάλισαν. Ἔτσι ὁ Ἅγιος Θεοδώρητος ἔλαβε τὸ στέφανο τοῦ μαρτυρίου τῆς δόξας. Αὐτὸς ἦταν ὁ βίος ἐν συντόμο τοῦ Ἁγίου Θεοδωρήτου ἐπισκόπου, μᾶλλον ἱερέως ἦταν Ἱερομάρτυρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιοχείας. 

Γιὰ νὰ διαβάσουμε τώρα καὶ τὸν βίο τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Βασιλίσκου, Εὐτροπίου καὶ Κλαιωνίκου. Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ μάρτυρες κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀμάσεια τοῦ Πόντου καὶ ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ. Ἦταν στρατιῶτες καὶ συγγενεῖς τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου του Τήρωνος. 

Ὡς χριστιανοὶ διευλήφθηκαν εἰς τὸν ἡγεμόνα Ἀσκληπιόδωτο, ὁ ὁποῖος τοὺς συνέλαβε καὶ τοὺς ἐβασάνισε σκληρά. Ὅμως οἱ μάρτυρες, ἀφοῦ ἐπαρουσιάστηκε σὲ αὐτοὺς ὁ Κύριος καὶ ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Θεόδωρος, ἔγιναν ὑγιεῖς. Μέσα στὴ φυλακὴ οἱ τρεῖς νέοι δὲν ἔχασαν οὔτε τὸ θάρρος οὔτε τὴν πίστη τους. 

Ἀντιθέτως, ἐξακολουθοῦσαν νὰ λατρεύουν τὸν ἕνα καὶ ἀληθινὸ Θεό. Μὲ τὸ κήρυγμά τους καὶ τὸ παράδειγμα ποὺ προσέφερε τὸ ἦθος, ἡ ἀπαντοχὴ καὶ τὸ θάρρος τους, ὁδήγησαν πολλοὺς συγκρατούμενούς τους στὴν ἀληθινὴ πίστη. Ὁ Ἀσκληπιόδωτος ἐπληροφορήθηκε τὴ χριστιανικὴ δάση τῶν τριῶν κρατουμένων καὶ τὴν ἐπίδραση ποὺ ἀσκοῦσαν στοὺς φυλακισμένους εἰδωλολάτρες καὶ διέταξε νὰ τοὺς ὁδηγήσουν καὶ πάλι ἐνώπιον του. 

Ὁ ἡγεμόνας τότε ἄρχισε νὰ κολακεύει τὸν Ἅγιο Κλαιώνικο γιὰ νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ὑποσχόμενος δῶρα καὶ τιμές. Ὁ Ἅγιος ὅμως ἀφοῦ ἐγέλασε, ἐχλέβασε τὴν ἀρρώστια τῶν εἰδώλων καὶ ἐνῷ ἐτελεῖτο θυσία μὲ προσευχὴ κατέρριψε τὸ εἴδωλο τῆς Ἀρτέμιδος. Ἀμέσως τότε ἐξοργισμένος ὁ ἡγεμόνας ἔδωσε ἐντολὴ νὰ βασανισθοῦν καὶ οἱ τρεῖς. 

Τότε ὁ Κύριος ἐμφανίστηκε στοὺς τρεῖς νέους καὶ στὸ πλῆθος τῶν εἰδωλολατρῶν οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦσαν τὸ μαστίγωμα τῶν χριστιανῶν ἔχοντας στὸ πλευρό του τὸν Ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Θεόδωρο τὸν Τήρονα. Οἱ τρεῖς χριστιανοὶ ἀξιώθηκαν τὶς θαυματουργικῆς ἰάσεις τῶν τραυμάτων τους, ἐνῷ πολλοὶ εἰδωλολάτρες ποὺ εἶδαν τὸ θαῦμα ἐβαπτίστηκαν χριστιανοί. Ὁ Ἀσκληπιόδωτος ὅμως ὄχι μόνο δὲν ἄλλαξε στάση, ἀλλὰ διέταξε νὰ ἀποκεφαλιστοῦν ὅλοι οἱ νεοφώτιστοι χριστιανοί. 

Ὁ Ἀσκληπιόδωτος καὶ οἱ εἰδωλολάτρες τυφλοὶ ἀπὸ ὀργὴ διέταξαν τοὺς δημίους νὰ περιχύσουν τοὺς τρεῖς μάρτυρες μὲ καυτὴ πίσσα. Ὅμως νέα θαυματουργικὴ ἐνέργεια ἀπὸ τὴ Θεία Χάρη δὲν ἐπέτρεψε οἱ πιστοὶ νέοι νὰ πάθουν τὸ παραμικρό, ἐνῷ ἡ καυτὴ πίσσα ἔπεσε καὶ κατέκαψε τοὺς δημίους. Ὅμως ὁ σκληρόκαρδος ἡγεμόνας δὲν μποροῦσε νὰ δεῖ τὴν ἀλήθεια ἡ ὁποία παρουσιαζόταν μπροστὰ στὰ μάτια του. 

Ἔτσι πρόσταξε τὴ σταυρικὴ καταδίκη του Εὐτροπίου καὶ τοῦ Κλαιωνίκου καὶ τὴ φυλάκιση τοῦ Βασιλίσκου. Οἱ δύο νέοι πέρασαν τὴν τελευταία νύχτα τῆς ζωῆς τους προσευχόμενοι καὶ πάλι ὁ Κύριος ἐμφανίστηκε μπροστά τους γιὰ νὰ τοὺς ἐνθαρρύνει. Στὶς τρεῖς μάρτυρες τοῦ 308 μ.Χ. ὁ Εὐτρόπιος καὶ ὁ Κλαιώνικος ἐκοσμήθησαν μὲ τοὺς στεφάνους τῆς ἁγιότητος καὶ τοῦ Μαρτυρίου διὰ τοῦ σταυρικοῦ θανάτου. 

Ἐμιμήθηκαν τὸν Κύριο εἰς τὸ πάθος. Ὁ Βασιλίσκος παρέμεινε ἔγκλειστος στὴ φυλακὴ ὅπου καὶ ἀπέθανε μετὰ ἀπὸ μερικὰ χρόνια κερδίζοντας τὴν αἰώνια ζωή. 

Ἔτσι ἀκούσαμε ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ τὸ ἱερὸ συναξάρι τῶν Ἁγίων Μαρτύρων καὶ γιὰ ἄλλη μία φορὰ ἐθαυμάσαμε τὸ φάρος, τὴν καρτερία καὶ τὴν ἀγάπη τὴν ὁποία ἔδειξαν οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ ἀγωνίστηκαν μέχρι τελευταίας ρανίδας τοῦ αἵματος τοὺς παραμένοντας σταθεροὶ στὴν πίστη ἐκείνη ποὺ δίδαξαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι. 

Δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ κατανοήσουμε ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ ποὺ εὔκολα λιγοψυχοῦμε στοὺς πειρασμοὺς τῆς ζωῆς τί εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο ἔκανε τοὺς Μάρτυρες νὰ δέχονται μὲ τόση ἀνδρεῖα ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπέμειναν γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Ἄραγε ἡ πρόγευση ποὺ εἶχαν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ποὺ δωρίζει ὁ Χριστὸς σὲ ὅσους τὸν ἀγαποῦν αὐτὸ δὲν ἦταν ποὺ τοὺς στήριζε στὴν πορεία τοῦ ἀγῶνα τους ἢ στὴν καρτερία ὅλων αὐτῶν τῶν βασανισμῶν καὶ τῶν Μαρτυρίων ὅπου ὑπέμειναν μὲ τέτοιο θάρρος καὶ μὲ τέτοια ἀνδρεία. Σίγουρα αὐτὴ ἡ πρόγευση ποὺ τοὺς χάριζε ὁ Χριστὸς τῆς ἐπουρανίου βασιλείας του δὲν μποροῦσε νὰ συγκριθεῖ οὔτε μὲ τὰ βάσανα καὶ τοὺς πόνους ποὺ οἱ εἰδωλολάτρες τους ὑπέβαλαν ἀλλὰ οὔτε καὶ μὲ τὶς ὑποσχέσεις τῶν ἀπολαύσεων τούτης τῆς ζωῆς ὅπου τοὺς ὑπόσχονταν οἱ εἰδωλολάτρες ὅτι θὰ τοὺς δώσουν ἂν ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό. 

Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ποὺ ζοῦσε βαθιὰ μέσα τους ἤτανε ἱκανὴ οὔτε τὰ μαρτύρια νὰ αἰσθάνονται ἀλλὰ καὶ νὰ περιφρονοῦν ταυτόχρονα τὶς ἀπολαύσεις τοῦ κόσμου. Ἂς μᾶς ὁδηγήσουν οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες μέσα ἀπὸ τὸ θάρρος τους, τὸ ἀγωνιστικό τους φρόνημα, τὴν ἀγάπη ποὺ εἶχαν στὸν Χριστό, ἂς μᾶς ὁδηγήσουν ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ ἐμᾶς στὴν ἀλήθεια τοῦ ἐπουρανίου βασιλέως μας ἢ στὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Καλή σας ἡμέρα καὶ εὐλογημένη. 

Ἀπολυτίκιον. 

Ἦχὸς δ’. Τὰχὺ προκατάλαβε. 

Τὸ τρίστοιχον ἄθροισμα, τῶν Ἀθλητῶν τοῦ Χριστοῦ, Εὐτρόπιον μέλψωμεν, σὺν Βασιλὶσκῳ ὁμοῦ, τὸν θεῖον Κλεόνικον· ὁὗτοι γὰρ τῆς Τριάδος, τὸ ὑπέρθεον κράτος, ἄθλοις ὑπερφυέσιν, ὡμολόγησαν πᾶσιν· ᾗ πάντοτε πρεσβεύουσι, σώζεσθαι ἅπαντας. 

Κοντάκιον. 

Ἦχὸς δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. 

Ἀρμονὶᾳ πίστεως, συνδεδεμένοι, τοῦ ἐχθροῦ διέλυσαν, τὰς παρατάξεις ἐμφανῶς, σὺν Εὐτροπὶῳ Κλεόνικος, καὶ Βασιλίσκος, γενναίως ἀθλήσαντες. 

Μεγαλυνάριον. 

Χαίροις τῶν Μαρτύρων τρὶὰς κλυτή, τρίφωτε λυχνία, Τρισηλίου μαραρμαρυγῆς, Εὐτρόπιε μάκαρ, Κλεόνικε θεόφρον, μετὰ τοῦ βασιλίσκου· ὁὓς μακαρίσωμεν..