ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ - Τετάρτη, 02 Ἀπριλίου 2025

Ἀγαπητοί μας Ἀναγνῶστες, καλή σας ἡμέρα. Σήμερα, 2 τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς Ἡμῶν Τίτου τοῦ Θαυματουργοῦ. Γιὰ νὰ δοῦμε, λοιπόν, ποιός ἦταν ὁ ὅσιος Τίτος ὁ Θαυματουργός. 

 

Ἀφιερωμένος στὸν Θεὸ ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία, ὁ ὅσιος Πατὴρ Ἡμῶν Τίτος, Ἐκάρη μοναχός, σὲ μονὴ τῆς περιοχῆς τῆς Κωνσταντινουπόλεως, πιθανότατα ἐπὶ εἰκονομαχίας. Ἡ ἀκτινοβολία τῶν ἀρετῶν του, ἡ ἀπόλυτη ὑπακοὴ καὶ ἡ ἀνυπόκριτη ταπεινοφροσύνη του, τὸν ἔκαναν σύντομα νὰ ξεπεράσει ὄχι μόνο τοὺς συνμοναστές του, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς μοναχοὺς τῆς ἐποχῆς του. Ἔγινε κατόπιν ἡγούμενος καὶ καθοδήγησε τὸ ποίμνιο τοῦ μὲ μεγάλη πραότητα καὶ στοργικὴ φροντίδα, μεταδίδοντας στοὺς ἀδελφοὺς τὴν χαρὰ καὶ τὸν θεῖο ἔρωτα ποὺ τὸν κατέφλεγε.

 

Ἡ ἀγγελικὴ ἁγνότης του τὸν ἀξίωσε νὰ ἐπιτελέσει πολυάριθμα θαύματα. Ἐξοῦ καὶ ὀνομάστηκε Θαυματουργὸς Ἔχοντας ὁλοκληρώσει τὴν ἐπίγεια πορεία του, ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ, κληροδοτῶντας στοὺς μαθητές του τὸ παράδειγμα τῆς Ἁγίας του Βιωτῆς, ὡς ζῶσα εἰκόνα πληρότητος τῶν εὐαγγελικῶν ἀρετῶν.

 

Σήμερα ὅμως ἑορτάζουν ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ κάποιοι ἅγιοι μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι ἦταν ἀδέλφια μεταξύ τους, ὁ Ἅγιος Ἀμφιανὸς καὶ ὁ Ἅγιος Αἰδέσιος. Νὰ ἀκούσουμε καὶ τὴ ζωὴ τῶν Ἁγίων αὐτῶν, τοῦ Ἁγίου Ἀμφιανοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Αἰδεσίου, ὅπου θὰ ὠφεληθοῦμε πολύ, βλέποντας τὸ ἱερὸ παράδειγμά τους καὶ τὴ μεγάλη καρτερία ποὺ ἔδειχναν ὅταν ἀγωνίζονταν γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Γόνος πλουσίων γονέων, ἀπὸ τὶς Γάγες της Λυκίας, ὁ Ἅγιος Ἀμφιανός, σπούδασε νομικὰ στὴ Βηρυτὸ καὶ ἀσπάστηκε τὸν χριστιανισμό.

 

Ἐπιστέφοντας στὴ γενέτειρά του, μετὰ τὸ πέρας τῶν σπουδῶν του, δὲν καθυστέρησε καθόλου καὶ καταφρονῶντας τὰ ἐγκόσμια, ἔφυγε κρυφίως καὶ ἐμπιστευόμενος ἀποκλειστικὰ στὴν Θεία Πρόνοια, ἔφτασε στὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης, ὅπου συνδέθηκε μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Μάρτυρα Πάμφιλο, ὁ ὁποῖος μὲ τὶς διδαχές του γιὰ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὶς ἀρετὲς ποὺ ὁδηγοῦν στὴν τελείωση, ἔκανε νὰ ἀνάψει στὴ ψυχὴ τοῦ νεαροῦ Ἀμφιανοῦ ὁ πόθος νὰ προσφέρει τὴ ζωή του στὸν Χριστό. Ὅταν ἐπὶ Mαξιμίνου του Δάϊας ξέσπασε νέο κῦμα τοῦ Μεγάλου Διωγμοῦ, διάφοροι κήρυκες ἔτρεχαν μέσα στὴν πόλη, καλῶντας τὸν πληθυσμὸ νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα. Καὶ ἐνῷ ὁ τρόμος διακατεῖχε ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ὁ διοικητής της Καισαρείας, Οὐρβανός, ἑτοιμαζόταν μιὰ ἡμέρα νὰ προσφέρει θυσία.

 

Ξεγελῶντας τοὺς φρουρούς, ὁ Ἀμφιανὸς παρουσιάστηκε ἐνώπιον τοῦ τυράννου. Διέκοψε τὴ θυσία, ἁρπάζοντάς τον ἀπὸ τὸ δεξὶ χέρι καὶ μὲ ἕνα σεμνὸ τρόπο, ἀλλὰ γεμᾶτο ἀπὸ θεία παρρησία, τοῦ εἶπε, «Δὲν εἶναι πρέπον νὰ ἀποστρέφεσαι ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ νὰ θυσιάζεις σὲ ἄψυχα εἴδωλα καὶ δαίμονες». Οἱ στρατιῶτες τὴν ἀρχὴ σάστισαν, ἀλλὰ ἀμέσως μετὰ ἔπεσαν ἐπάνω στὸν νέο σὰν ἀγρία θηρία.

 

Τὸν χτύπησαν στὸ πρόσωπο, τὸν ἔριξαν κατὰ γῆς, τὸν ποδοπάτησαν καὶ τοῦ ξέσχισαν τὸ στόμα καὶ τὰ χείλη. Τὸν ἔριξαν κατόπιν σὲ σκοτεινὴ φυλακὴ μὲ τὰ πόδια σφιχτὰ δεμένα στὴν ποδοκάκη. Τὴν ἑπομένη ὁ Οὐρβανὸς διέταξε νὰ φέρει τόν Ἀμφιανὸ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου καὶ νὰ τοῦ ξεσχίσουν τὰ πλευρὰ μὲ σιδερένια ἄγκιστρα ὥσπου νὰ φανοῦν τὰ ὀστᾶ καὶ τὰ ἐντόσθια.

 

Ἐνδυναμωμένος μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἅγιος Μάρτυς ἀπαντοῦσε ἀτάραχος σὲ ὅλες τὶς ἐρωτήσεις σχετικὰ μὲ τὴν ταυτότητά του. «Ποιός εἶσαι, ἀπὸ ποῦ εἶσαι, τί δουλειὰ κάνεις, δοῦλος Χριστοῦ ἢ μὴ» ἀπαντοῦσε ἐκεῖνος. Ἔξαλλος ἀπὸ ὀργή, μπροστὰ στὸ ἀκλόνητο φρόνιμα τοῦ Ἁγίου ὁ τύραννος ἐπινόησε ἀκόμη σκληρότερα βασανιστήρια καὶ διέταξε νὰ τυλίξουν τὰ πόδια τοῦ Ἀμφιανοῦ σὲ κουρέλια ποτισμένα μὲ λάδι στὰ ὁποῖα ἔβαλαν φωτιὰ ἀφοῦ προηγουμένως ἐκκρέμασαν τὸν Ἅγιο στὸν ἀέρα ἀπὸ ἕνα ἰκρίωμα.

 

Μετατράπηκε μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ὁ Μάρτυς σὲ ζωντανὸ πυρσὸ σὲ βαθμὸ ποὺ οἱ σάρκες του ἔλειωναν καὶ ἔσταζαν ὅπως τὸ κερί. Ὁ Ἀμφιανὸς ὅμως παρέμενε ξένος πρὸς κάθε ὀδύνη. Ὁ Κύριος ἐνοικοῦσε μέσα του καταδείκνυε τὴν παρουσία του ὡς φῶς ὑπερέχων κάθε αἰσθητῆς πραγματικότητας καὶ ὁ Ἅγιος Μάρτυς μὲ ἀκόμα μεγαλύτερο θάρρος ὁμολογοῦσε μὲ στεντορεία φωνὴ τὴν πίστη του στὸν Χριστό.

 

Κατέθεσε μαρτυρία τῆς παρουσίας ἐντός του τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀμοιβαίως ὁ Χριστὸς κατέθεσε ἐντὸς τοῦ δούλου του μαρτυρία τῆς παντοδυναμίας του χαρίζοντας τοῦ τὴν ὑπεράνθρωπη αὐτὴ ἀντοχὴ ἐνῷ εἰδωλολάτρες ἔτριζαν τὰ δόντια τους μὲ μανία. Ὅταν οἱ δήμιοι κουράστηκαν καὶ ἀποθαρρύνθηκαν ἔριξαν τόν Ἀμφιανὸ ξανὰ στὴ φυλακή. Τὴν ἑπομένη μὲ τὰ νέα ἀνάκριση καταδικάστηκε νὰ τὸν ρίξει στὴ θάλασσα μὲ πέτρες δεμένες στὰ πόδια.

 

Μόλις ὅμως τὸν ἔριξαν στὰ νερὰ ξέσπασε καταιγίδα καὶ τρομακτικὸ σεισμὸς συγκλόνισε ὁλόκληρη τὴν πόλη προκαλῶντας φόβο καὶ πανικὸ στοὺς κατοίκους. Τὸ σῶμα τοῦ μάρτυρος τὸ ξεύρασε ἡ θάλασσα στὴν ἀκτὴ μπροστὰ στὶς πύλες τῆς πόλεως καὶ ὅλοι οἱ κάτοικοι προσέτρεξαν ὁμολογῶντας τὸν Θεὸ τῶν Χριστιανῶν καὶ δοξολογῶντας τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Λίγο ἀργότερα ὁ ἀδελφὸς τοῦ Ἀμφιανοῦ ὁ Αἰδέσιος, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀσπαστεῖ τὴν πίστη πολὺ πρὶν καὶ ὑπῆρξε μαθητής του Παμφίλου, ὁμολόγησε μὲ τὴ σειρά του τὸν Χριστὸ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου καὶ ἀφοῦ ὑπεβλήθη σὲ διάφορα μαρτύρια καταδικάστηκε σὲ καταναγκαστικὰ ἔργα καὶ ἐστάλη στὰ ὀρυχεῖα Χαλκοῦ τῆς Παλαιστίνης.

 

Ὅλες αὐτὲς τὶς δοκιμασίες ὁ Αἰδέσιος τὶς ἀντιμετώπισε ὡς ἀληθὴς φιλόσοφος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ὅταν ἀπελευθερώθηκε μετέβη στὴν Ἀλεξάνδρεια. Πληροφορούμενος ὅτι ὁ διοικητὴς τῆς πόλεως Ἱεροκλὴς κακομεταχειριζόταν τοὺς μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, καταπατῶντας κάθε νόμο καὶ ἔκλεινε σὲ πορνοστάσια τῆς ἀφιερωμένες παρθένους, δὲν μπόρεσε νὰ συγκρατήσει τὸ θυμό του καὶ μιὰ ἡμέρα παρουσιάστηκε ἐνώπιον τοῦ τυράννου καὶ τὸ χαστούκισε μὲ τόση δύναμη ὥστε τὸν ἔριξε κατὰ γῆς. Ὑπέμεινε ἀγόγγυστα τὰ πλέον φρικτὰ βασανιστήρια καὶ τέλος καταδικάστηκε νὰ τὸν ρίξουν ὅπως καὶ τὸν ἀδελφό του τον Ἀμφιανὸ εἰς τὴν θάλασσα.

 

Εἴδαμε ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ τὴν παρρησία ποὺ εἶχαν οἱ ἅγιοι μάρτυρες ποὺ σήμερα ἑορτάζουν. Τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας ποὺ ἔλαβε ἐξ αἰτίας τῆς μεγάλης τοῦ ἁγνότητος ὁ Ὅσιος Τίτος ὁ θαυματουργὸς καὶ κατόπιν οἱ ἅγιοι μάρτυρες Ἀμφιανὸς καὶ Αἰδέσιος μὲ τὴ μεγάλη παρρησία ποὺ εἶχαν χωρὶς νὰ φοβοῦνται τὸ θυμὸ τῶν εἰδωλολατρῶν ἐκείνων ἀρχόντων ἐναντίον τους ἐστράφησαν καὶ προσπάθησαν μὲ κάθε τρόπο νὰ γκρεμίσουν τὸ εἴδωλο ἐκεῖνο ποὺ εἶχαν στήσει ἐνώπιον τοὺς ὡς φόβητρο εἰς τὰ μάτια τοῦ λαοῦ καὶ νὰ δείξουν πὼς ὅποιος δὲν φοβᾶται τὸν θάνατο δὲν φοβᾶται οὔτε ἀπειλὲς οὔτε τυράννους ἀλλὰ μένει στέρεος εἰς τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ κατανοῶντας πὼς αὐτὰ τὰ μαρτύρια θὰ τοῦ γίνουν αἰτία νὰ κληρονομήσει τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ ποὺ σήμερα ἑορτάζουν νὰ εἶναι βοήθεια σὲ ὅλους μας. Καλή σας ἡμέρα καὶ εὐλογημένη.

 

Ἀπολυτίκιον Ὅσίου Τίτου του Θαυματουργού.

 

Ἀπολυτίκιον.

Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ἀνατεθεὶς ἀπὸ παιδὸς τῷ Κυρίῳ, ἀγγελικῶς ἐπολιτεύσω ἐν κόσμῳ, καὶ τῶν θαυμάτων εἴληφας τὴν χάριν ἐκ Θεοῦ· ὅθεν ἐχρημάτισας, Μοναζόντων ἀλείπτης, Τίτε παμμακάριστε, καὶ σοφὸς οἰκονόμος· ἀλλὰ μὴ παύσῃ Πάτερ ἐκτενῶς, ὑπὲρ τοῦ κόσμου, Θεὸν ἱλεούμενος.

 

 

Κοντάκιον.

Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Ἐγκρατείας ἄνθραξι, σαυτὸν καθάρας, ἀρετῶν ἐξήστραψας, φωτοειδεῖς μαρμαρυγάς, καταφαιδρύνων τοὺς ψάλλοντας· χαίροις ὦ Τίτε, Πατέρων ἀγλάϊσμα.

 

 

Μεγαλυνάριον.

Χαίροις τῶν Πατέρων ὑπογραμμός, καὶ τῶν Μοναζόντων, προμηθέστατος ὁδηγός· χαίροις εὐσεβείας, ἑδραίωμα καὶ στῦλος, θαυματοφόρε Τίτε, Τριάδος τέμενος.

.