ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ - Τρίτη, 11 Μαρτίου 2025

Ἀγαπητοί μας Ἀναγνῶστες, καλή σας ἡμέρα. Σήμερα 11 τοῦ μηνὸς Μαρτίου καὶ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ μνήμη τοῦ Ἐν Ἁγίοις Πατρὸς Ἡμῶν Σωφρονίου, Πατριάρχου Ἱεροσολύμων. Μέγας Ἅγιος, μεγάλος πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος ὁ Ἱεροσολύμων. 

 

Ἕνας Ἅγιος ὁ ὁποῖος ἔζησε τὸν 7ο αἰῶνα ἀλλὰ τὰ ποιήματα τὰ ὁποῖα ἔγραψε γιατί ἦταν ἄριστος ὑμνωδὸς ἔμειναν μέχρι σήμερα νὰ ψάλλονται στὴν Ἁγία μας Ἐκκλησία. Τὰ ἱερά του συγγράμματα ὅπου θεολογοῦσε ὁ Ἅγιος ἐτοῦτος εἶναι καὶ ἐκεῖνα ξακουστὰ καὶ ὀνομαστὰ τόσο στὴν ἐποχή του ἀλλὰ μέχρι καὶ σήμερα ποὺ τὰ διαβάζουμε καὶ καθοδηγούμεθα εἰς τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας. Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος ὅμως ποιός ἦταν, πῶς ἔζησε καὶ γιατί ἀναδείχθηκε τόσο μέγας ἀπὸ τὸν Θεό.

 

Ἂς ἀκούσουμε λοιπὸν τὴν Ἁγία Βιωτὴ καὶ πολιτεία του. Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος ὁ πατὴρ ἡμῶν γεννήθηκε εἰς τὴν Δαμασκὸ τῆς Συρίας τὸ 580 ἀπὸ Χριστοῦ ὑπὸ γονέων Εὐσεβῶν καὶ Σωφρόνων. Τὸν πατέρα του τὸν λέγανε Πλινθὰ καὶ τὴ μητέρα του Μυρούς.

 

Προικισμένος ἦταν λοιπὸν ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ σπάνια προτερήματα καὶ μάλιστα μὲ τὴν εὐφυΐα καὶ τὴ φιλομάθεια. Κατέστη κάτοχος πολλῶν γνώσεων προστούτης, ἂν καὶ κατώκει ἐντὸς τῆς πόλεως, ἀσκοῦσε τὴν ἀρετὴ Καὶ ἐπαιδεύετο εἰς τὴν ἄσκησιν. ἡ ὁποία κανονικὰ κατορθώνεται μόνο μέσα στὴν ἔρημο καὶ ἀπὸ τοὺς ἀσκητές. Ἐκεῖνος ὅμως ἀγαποῦσε τόσο πολὺ τὸν Θεὸ ποὺ παρ' ὅτι ἔμενε μέσα στὴν πόλη ἐξασκοῦσε τὴν ἀρετὴ ὅπως καὶ οἱ ἀσκητές.

 

Μετὰ τὰ αὐτὰ θέλων ὁ Ἅγιος νὰ ἐπιτύχει κάτι ἀνώτερο πνευματικό, μετέβη στὴν Παλαιστίνη, στὸ μοναστήρι τοῦ Μεγάλου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου. Ἐκεῖ βρῆκε πολλοὺς πατέρες, εὐλογημένους καὶ ἁγιότατους, γνώρισε ὅμως καὶ ἕναν μοναχὸ μὲ τὸν ὁποῖο συνδέθηκε μὲ ἀληθινὴ πνευματικὴ φιλία ὅπου τὸν ὀνόμαζαν Ἰωάννη τὸν ἐπικαλούμενο Μόσχο, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ αὐτὸς σκεῦος ἐκλογῆς τοῦ Θεοῦ καὶ μάλιστα εἶχε κοσμηθεῖ μὲ χάρισμα πνευματικῆς σοφίας. Συγκατοίκησαν μαζὶ στὴ μονὴ αὐτὴ τοῦ Ἁγίου Θεοδοσίου καὶ ὁ ἕνας δίδασκε τὸν ἄλλον.

 

Ὁ μὲν Ἰωάννης δίδασκε τὸν Σωφρόνιο, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γνώρισε τόσα χρόνια μέσα στὸ μοναστήρι, κάνοντας τὴν ἄσκηση ὅπου οἱ Ἅγιοι πατέρες του εἶχαν γνωρίσει καὶ ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ μετέδιδε ὅλες τὶς γνώσεις ποὺ εἶχε ἀποκομίσει ἀπὸ τὶς σπουδές του καὶ τὴ μελέτη τῶν συγγραμμάτων τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἐπειδὴ δὲ καὶ οἱ δύο αὐτοὶ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ εἶχαν μέσα τους μεγάλο πόθο νὰ ἐπισκεφθοῦν ὀνομαστὰ μοναστήρια τῆς Ἀνατολῆς καὶ νὰ γνωρίσουν ἀπὸ κοντὰ τοὺς μεγάλους αὐτοὺς πατέρες ποὺ ἦταν ἀσκητὲς τοῦ καιροῦ ἐκείνου, γιὰ νὰ λάβουν ἀπὸ αὐτοὺς μεγάλη ὠφέλεια πνευματική, ταξίδεψαν σὲ διάφορα μέρη. Στὴν Αἴγυπτο, στὴ Συρία, στὴ Μικρὰ Ἀσία, στὴν Κύπρο, στὴ Σάμο καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα μέρη ὅπου ὑπῆρχαν μοναστήρια καὶ πατέρες ποὺ κατοικοῦσαν ἐκεῖ ὀνομαστοί.

 

Στὴν Ἀλεξάνδρεια ὅταν πῆγαν γνωρίστηκαν μὲ τὸν τότε Πατριάρχη τὸν Ἰωάννη τὸν Ἐλεήμονα ὅπου συνδέθηκαν μαζί του μὲ στενὴ φιλία. Ἐκεῖ στὴν Ἀλεξάνδρεια ὅταν βρισκόταν ὁ θεῖος Σωφρόνιος ἀρρώστησε ἀπὸ κάποια ἀσθένεια ποὺ εἶχε στὰ μάτια του καὶ θεραπεύτηκε μὲ θαυματουργικὴ ἐπέμβαση τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίστηκαν μετὰ στὸν Ἅγιο Σωφρόνιο καὶ τοῦ εἶπαν ὅτι ἐμεῖς σὲ κάναμε καλά, σοῦ δώσαμε τὴν ὑγεία τῶν ματιῶν σου, γι' αὐτὸ θέλουμε καὶ ἐμεῖς νὰ γράψεις τὰ θαύματα τὰ ὁποῖα ἐπιτελοῦμε καὶ νὰ μείνουν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Καὶ δέχτηκε μὲ μεγάλη προθυμία ὁ Ἅγιος νὰ καταγράψει τὰ θαύματα τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων.

 

Στὴν Ἀλεξάνδρεια ὁ θεῖος Σωφρόνιος μαζὶ μὲ τὸν μακάριο φίλο του τὸν Ἰωάννη τὸν Μόσχο παρέμειναν μέχρι τὸ 614. Ἤθελαν ὅμως ἀπὸ ἐκεῖ νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν Ρώμη καὶ νὰ προσκυνήσουνε τοὺς τάφους τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἐξαιρέτως δὲ τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Πέτρου καὶ νὰ γνωρίσουν καὶ ἄλλους Ἁγίους Πατέρες ποὺ ζοῦσαν ἐκεῖ. Μετέβησαν λοιπὸν καὶ πῆγαν εἰς τὴν πόλη τῆς Ρώμης.

 

Ἐκεῖ στὴ Ρώμη ὅταν βρίσκονταν οἱ μακάριοι τοῦτοι πατέρες συνέγραψε ὁ Ἰωάννης βοηθούμενος ἀπὸ τὸν Ἅγιο Σωφρόνιο τὸ περίφημο Λειμωνάριο, βιβλίο τὸ ὁποῖο περιέγραφε πολλὲς θαυμαστὲς ἱστορίες ἀπὸ τὴ ζωὴ τῶν ὁσίων πατέρων. Στὴν Ρώμη ὅταν βρισκόντουσαν ἀκόμα οἱ Ἅγιοι ἔφυγε πρὸς τὸν Κύριο ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμονας ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ ὅταν τὸ πληροφορήθηκε τοῦτο ὁ Θεῖος Σωφρόνιος κατέγραψε ἕναν ἐγκωμιαστικὸ ἐπιτάφιο λόγο ὅπου ὑμνοῦσε τὶς ἀρετὲς τοῦ Ἁγίου Ἐτούτου Πατριάρχου τοῦ Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος. Ἀποκάλυπτε τὸν ἄμετρο θησαυρὸ τῆς ἐλεημοσύνης καὶ τῆς εὐσπλαχνίας τὸν ὁποῖο εἶχε μέσα στὴν ψυχή του ὁ τρισμακάριος ἐκεῖνος ἄνθρωπος καὶ ἐθρήνησε πολὺ γιὰ τὴ στέρησή του.

 

Συνέγραψε τότε καὶ ὁ Ἰωάννης ὁ Μόσχος τὸ βίο τοῦ ἕναν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος τὸν ὁποῖο ὅμως δὲν πρόλαβε νὰ τελειώσει διότι ἐν τὸ μεταξὺ τὸν πρόλαβε καὶ τὸν ἴδιον ὁ θάνατος τὸ ἴδιο ἔτος τὸ 619 καὶ ἔτσι ἐτελείωσε τὸ ἔργο ἐκεῖνο ὁ Θεῖος Σωφρόνιος. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ Ἰωάννου πῆρε λοιπὸν μαζὶ τὸ Θεῖο Σωφρόνιος τὸ ὁσιακὸ ἐκεῖνο λείψανο τοῦ φίλου του δηλαδὴ κατὰ παραγγελία ποὺ τοῦ εἶχε ἀφήσει τὴν ὁποία ὅταν ζοῦσε ἤδη ὁ Ἰωάννης τὴν εἶχε ἀφήσει καὶ τὸ ἐνταφίασε στὸ ὅρος Σινᾶ καὶ ἦλθε εἰς τὰ μέρη τῆς Παλαιστίνης. Δὲν μπόρεσε ὅμως νὰ μεταβεῖ εἰς τὸ Σινᾶ λόγῳ ὅτι ἔκαναν ἐπιδρομὲς οἱ Ἄραβες καὶ τὸ ἐνταφίασε ἁπλῶς στὴ Μονὴ τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου ὅπου εἶχαν ἀπὸ καιρὸ συναντηθεῖ καὶ εἶχε γίνει μοναχὸς ἐκεῖ ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος.

 

Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ βλέποντας ὁ Ἅγιος τὴν ἐκκλησία νὰ ταράζεται ἀπὸ τὶς αἱρέσεις των μονοφυσιτὼν καὶ τῶν διαφόρων ἄδων αἱρετικῶν μετέβη στὴν Ἀλεξάνδρεια ὅπου προσπάθησε νὰ πείσει τὸν τότε Πατριάρχη Κῦρο ὁ ὁποῖος ἐργαζόταν γιὰ νὰ ἑνωθοῦν μαζὶ μὲ τοὺς μονοφυσίτες οἱ Ὀρθόδοξοι νὰ παραμείνει πιστὸς σὲ ὅσα θέσπισαν στὴ Χαλκηδώνα στὴν 4η Ἁγία Οἰκουμενικὴ Σύνοδο οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ἐπειδὴ ὅμως ἐκεῖνος παρέμενε ἀμετάπειστος πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη νὰ συναντήσει τὸν Πατριάρχη Σέργιο καὶ τὸν Αὐτοκράτορα Ἡράκλειο. Βρῆκε ὅμως καὶ τούτους νὰ σκέπτονται μὲ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ νὰ ἀλλοιώνουν τὰ Ὀρθόδοξα δόγματα.

 

Καὶ τότε ἀφοῦ εἶπε ἀρκετὰ καὶ μάλιστα τοὺς ἔλεγξε γιὰ τὶς παρεκτροπές τους ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη ἐπέστρεψε περίλυπος στὰ Ἱεροσόλυμα. Ὅμως οἱ ἀγῶνες τοῦ θείου Σωφρονίου δὲν ἀπέβησαν ἐπὶ ματαίῳ. Ὅσο κι ἂν ἡ αἱρετικὴ ἦταν ἰσχυρὴ τῆς ἐποχῆς ἡ Ὀρθοδοξία θριάμβευσε.

 

Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἕκτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ποὺ ἔγινε ἀργότερα Τοὺς μὲν αἱρετικούς, τὸν Σέργιο καὶ τὸν Πύρρο καὶ τὸν Παῦλο καὶ τὸν Πέτρον καὶ τοὺς Πατριάρχας Κωνσταντινουπόλεως καὶ Ὀνώριον τῆς Ρώμης καὶ Κύρων τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ τοὺς σὺν αὐτῆς αἱρετικοὺς τοὺς ἀναθεμάτισε. Τὸ δὲ θεῖο Σωφρόνιο καθὼς καὶ τὸν Ἁγιότατο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητὴ καὶ τοὺς ἄλλους Ὀρθοδόξους ἀγωνιστές τους ἐδικαίωσε. Ἔτσι λοιπὸν γενναῖα καθὼς ἀγωνιζόταν ὁ Ἅγιος γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία πρὶν ἀκόμα γίνει Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας περιερχόταν Ἀνατολὴ καὶ Δύση κατὰ τὸ ὑπόδειγμα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ στήριζε τοὺς Ὀρθοδόξους εἰς τὴν ἀληθινὴ πίστη καὶ τοὺς αἱρετικοὺς οἱ ὁποῖοι ἦταν τότε οἱ μονοφυσίτες, οἱ μονοθελῆτες καὶ κάποιοι ἄλλοι ὅλους αὐτοὺς τοὺς καυτηρίαζε μὲ τὴ διδασκαλία του καὶ ταυτόχρονα φανέρωνε τὶς πλάνες τους.

 

Κατὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἀπῆλθε πρὸς Κύριον ὁ Μέγας στὴν ἀρετὴ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων ὁ Ἅγιος Μόδεστος. Ἔτσι λοιπὸν μὲ ἔμπνευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐκλήθη ἀπὸ τὴ Σύνοδο τοῦ Πατριαρχείου τῶν Ἱεροσολύμων νὰ ἀναλάβει τὸν θρόνο τῶν Ἱεροσολύμων καὶ νὰ γίνει Πατριάρχης. Ὁ διεπρίσιος λοιπὸν αὐτὸς κήρυκας τῆς Ὀρθοδοξίας. ὁ θεῖος Σωφρόνιος, κατόπιν ἀποφάσεως τὴ Συνόδου τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ τῶν Ἀρχόντων τῆς Ἁγίας Πόλεως ἐκλήθη κατάλληλος γιὰ νὰ ἀναλάβει τὸ πηδάλιο τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων καὶ Κατὰ τὰς δυσχερεῖς ἐκείνας περιστάσεις χειροτονήθηκε καὶ ἔγινε Πατριάρχης.

 

Διότι οἱ Ἄραβες ἐξωτερικὰ πολεμοῦσαν τὴν Ἁγία Πόλη τὴν ἐποχὴ ἐκείνη καὶ διάφοροι ἄλλοι αἱρετικοὶ ἀπειλοῦσαν τὴν ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων ἐντὸς τῆς Πόλεως. Ἔτσι λοιπὸν γιὰ τὴ μεγάλη ἀρετή του καὶ τὰ πολλά του χαρίσματα μὲ τὰ ὁποῖα ἦταν προικισμένος, τὴν μόρφωση, τὴν διάκριση, τὴν ἀρετὴ ἀνῆλθε στὸ θρόνο τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων τὸ 634. Καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐργαζόταν πρὶν τὴν χειροτονία του γιὰ τὴν ἑδραίωση τῆς Ὀρθοδοξίας ἀφοῦ ἔγινε Πατριάρχης ἀγωνίστηκε ἀκόμη πιὸ πολύ.

 

Καὶ ἀφοῦ ἔγινε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο λέγει ἡ Ἁγία Γραφὴ ὅτι ὁ λίχνος τέθηκε ἐπὶ τὴν λυχνία καὶ φώτιζε πάντα τοὺς ἐν τὴν οἰκία, δηλαδὴ ὅλους τοὺς Πιστοὺς τῆς ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας ποιός μπορεῖ νὰ ὁδηγηθεῖ μὲ πόση φροντίδα καὶ μὲ ποιούς κόπους ἐπίμενε Τὴν Θεόθεν δοθεῖσαν εἰς αὐτὸν Ἁγία Ποίμνη. τοῦ Χριστοῦ. Διότι δὲν διεξήγαγε μόνον ἕναν πνευματικὸ ἀγῶνα κατὰ τῶν αἱρετικῶν μονοθελητὼν ὅπως εἴπαμε, οἱ ὁποῖοι ἄρχισαν τότε νὰ πολλαπλασιάζονται σὲ ὅλες τὶς Ἐκκλησίες καὶ τοὺς ὁποίους ἄλλοτε μὲν ἀνέτρεπε διὰ τῶν θεῖον γραφῶν καὶ τῶν ἀποστολικῶν καὶ πατρικῶν παραδόσεων ἄλλοτε δὲ τοὺς νικοῦσε μὲ τὴ δική του διδασκαλία, ἀλλὰ ἐπιπλέον ὁ ἱερὸς Σωφρόνιος εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσει καὶ σκληρῶν κατὰ τῶν βαρβάρων ἐπιδρομέων πόλεμων, διότι οἱ Ἄραβες τὴν ἐποχὴ ἐκείνη περικύκλωσαν τὴν Ἱερουσαλήμ, στέρησαν πολλὰ πράγματα ἀπ' τὴν Ἁγία Πόλη, κινδύνευσε ἡ Ἁγία Πόλη καὶ προκάλεσαν μεγάλες ταραχὲς καὶ τελικὰ τὴν κατέλαβαν τὸ 636, ἀλλὰ στὶς πικρὲς ἐκεῖνες στιγμὲς τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων ὅπου οἱ Ἄραβες εἰσῆλθαν μέσα στὴν Ἁγία Πόλη, ὁ θεῖος Σωφρόνιος φωτισμένος ἀπὸ τὸν Θεὸ ἔκανε ὅ,τι μποροῦσε προκειμένου νὰ δημιουργήσει ἕνα κατάλληλο κλίμα, ὥστε οἱ Μουσουλμᾶνοι οἱ Ἄραβες νὰ σεβαστοῦν ὅλες τὶς παραδόσεις τῶν Ὀρθοδόξων καὶ νὰ τοὺς προστατεύσουν δίδοντας εἰς αὐτοὺς διάφορα προνόμια. Λέγεται μάλιστα πὼς τὸ ἔτος τὸ 634 ἔγραψε ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος μία ὁμιλία γιὰ τὴ γέννηση τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη γινόταν πολιορκία τῶν Ἱεροσολύμων καὶ δὲν μποροῦσε νὰ μεταβεῖ στὴν Βηθλεὲμ γιὰ νὰ λειτουργήσει καὶ ἡ καρδιά του καιγότανε ὅταν ἐκεῖνος βρισκότανε στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἤτανε Χριστούγεννα καὶ δὲν μποροῦσε νὰ ὑπάγει εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο ποὺ βρισκότανε τὸ σημεῖο ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστός.

 

Ἀλλὰ νὰ ξέρετε πὼς ἡ χάρη μὲ τὴν ὁποία ὁ Θεὸς τὸν εἶχε προικίσει ἤξερε καὶ τὸ Χαλίφη ἀκόμα νὰ μεταχειρίζεται προκειμένου νὰ βοηθήσει τοὺς Ὀρθοδόξους. Ἀναφέρει δὲ τὸ ἑξῆς ἡ ἱστορία ὅταν ὁ Χαλίφης ἦρθε γιὰ νὰ καταλάβει τὴν Ἱερουσαλὴμ δὲν ἀντιστάθηκε ὁ Σωφρόνιος, ἀντιθέτως βγῆκε νὰ τὸν ὑποδεχθεῖ γιατί ἤξερε πὼς δὲν μποροῦσε ἀλλιῶς νὰ κάνει καὶ παρ' ὅτι ἦταν μουσουλμᾶνος καὶ ἐχθρὸς τῆς πίστεως ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος καὶ τὸν ὑποδέχθηκε καὶ τὸν πῆρε νὰ τὸν ξεναγήσει στὰ πανάγια προσκυνήματα ποὺ ὑπήρχανε μέσα στὴν πόλη. Ὁ Χαλίφης παραξενεύτηκε ἀπὸ αὐτὴ τὴ συμπεριφορὰ τοῦ Ἁγίου Σωφρονίου καὶ μάλιστα ἔδειξε τὴν ἀπορία του πὼς εἶναι δυνατὸν σὲ μένα ποὺ εἶμαι ἀλλόθρησκος νὰ μοῦ δείχνει τόση ἀγάπη καὶ φιλοξενία ὁ Πατριάρχης τῶν Χριστιανῶν.

 

Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος τὸν πῆγε μέσα στὸ ναὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ ἄρχισε νὰ τὸν ξεναγεῖ στὸν Πανάγιο Τάφο, στὸν Γολγοθᾶ, σὲ ὅλα τὰ σημεῖα ποὺ βρισκόντουσαν καὶ νὰ τοῦ ἐξηγεῖ. Ἦταν ἀρκετὴ ὥρα μέσα ὅταν σὲ κάποια στιγμὴ ὁ Χαλίφης ζήτησε ἀπὸ τὸν Σωφρόνιο τὸ ἑξῆς. Τοῦ λέει εἶναι ἡ ὥρα νὰ προσευχηθῶ.

 

Πές μου ποὺ νὰ προσευχηθῶ. Γιατί οἱ μουσουλμᾶνοι ἔχουν συγκεκριμένες ὧρες ποὺ πρέπει νὰ προσεύχονται. Τότε ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ εἶπε ὅπου θέλεις μπορεῖς νὰ προσευχηθεῖς.

 

Γονάτισε καὶ ἐδῶ ἅμα θέλεις καὶ προσευχήσου. Ὄχι ἐδῶ τοῦ εἶπε ὁ Χαλίφης. Δὲν θέλω ἐδῶ νὰ προσευχηθῶ.

 

Πές μου σὲ ποιό τόπο νὰ προσευχηθῶ. Δὲν κατάλαβε ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος καὶ συνέχισε τὴν ξενάγηση μέσα στὸν ναό. Ὁ Χαλίφης ὅμως τὸ ξανὰ εἶπε.

 

Πρέπει νὰ προσευχηθῶ τοῦ λέει. Ποῦ νὰ προσευχηθῶ. Σοῦ εἶπα τοῦ λέει ὁ Χαλίφη μου ὅπου θέλεις προσευχήσου τοῦ λέει ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος.

 

τοῦ εἶπε ὄχι ἐδῶ σοῦ εἶπα ἀλλοῦ νὰ προσευχηθῶ καὶ τότε ὁ Ἅγιος ὁ Σωφρόνιος βλέποντας τὴν ἐπιμονή του Χαλίφη τὸν ἔβγαλε ἔξω τὸ ναὸ τῆς Ἀναστάσεως μὴ γνωρίζοντας τί ἐννοοῦσε καὶ τοῦ εἶπε προσευχήσου τώρα ὅπου θέλεις καὶ σὲ κάποια γωνιὰ ἐκεῖ πέρα τῆς αὐλῆς γονάτισε ὁ Χαλίφης καὶ προσευχήθηκε. Ποιός ἦταν ὁ λόγος ποὺ δὲν ἤθελε ὁ Χαλίφης νὰ προσευχηθεῖ μέσα στὸ ναὸ τῆς Ἀναστάσεως ξέρετε ἔχετε ποτὲ σᾶς σκεφτεῖ ὁ λόγος ἦταν ὅτι ὅπου προσευχηθεῖ ὁ Χαλίφης θὰ πρέπει νὰ χτιστεῖ τέμενος καὶ ὁ Χαλίφης σεβόμενος τὴν ἁγιότητα τοῦ Ἁγίου Σωφρονίου δὲν ἤθελε νὰ γκρεμίσουν τὰ προσκυνήματα οἱ μουσουλμᾶνοι καὶ νὰ χτίσουν τέμενος μέσα στὸ ναὸ τῆς Ἀναστάσεως ἐπειδὴ ἐκεῖ προσευχήθηκε ὁ Χαλίφης. Γι' αὐτὸ προσευχήθηκε ἔξω στὴν αὐλὴ καὶ ἂν πᾶτε ποτὲ ἐκεῖ στὸ ναὸ τῆς Ἀναστάσεως στὴν εἴσοδο τοῦ ναοῦ στὴν αὐλὴ θὰ δεῖτε ὅτι ὑπάρχει ἕνα μικρὸ τέμενος.

 

Εἶναι τὸ σημεῖο ποὺ προσευχήθηκε ὁ Χαλίφης ἐπὶ Πατριάρχου Σωφρονίου. Ἡ ἀρετή, τὸ ἦθος, ἡ εὐγένεια τοῦ Ἁγίου Σωφρονίου ἦταν ἐκεῖνα ποὺ ἔκαναν τὸν Χαλίφη τῶν Ἀράβων νὰ τὸν σεβαστεῖ καὶ νὰ σεβαστεῖ μαζὶ μὲ αὐτὸν καὶ ὅλα τὰ προσκυνήματα καὶ τὰ ἱερὰ σεβάσματα τῶν Ὀρθοδόξων ποὺ βρισκόντουσαν μέσα στὴν Ἁγία Πόλη καὶ γενικὰ στὴν Παλαιστίνη. Ἔτσι λοιπὸν μὲ τέτοιο τρόπο ἀφοῦ θεοφιλῶς καὶ καλὸς πολιτεύθηκε ὁ μακάριος Σωφρόνιος καὶ ἀφοῦ πολὺ στεναχωρήθηκε βλέποντας οἱ Ἄραβες νὰ ἔχουν καταλάβει ὅλη τὴν Παλαιστίνη καὶ τὴν Ἁγία Πόλη ἄφησε πολλὰ συγγράμματα ποὺ κατέγραψε τὸ Ἅγιο ἐκεῖνο χέρι καὶ λόγους ποὺ ἐκφώνησε τὸ ἱερὸ ἐκεῖνο στόμα καὶ μετέβη πρὸς τὸν κύριο Ἐν εἰρήνῃ στὶς 11 Μαρτίου τοῦ ἔτους 638 δηλαδὴ λίγο χρονικὸ διάστημα ἕνα χρόνο καὶ κάτι δηλαδὴ ἀπὸ τότε ποὺ οἱ Ἄραβες μπῆκαν μέσα στὴν Ἱερουσαλὴμ στὴν Ἁγία Πόλη διότι μέχρι τέλους τὸ ἔφερε βαρέως τὴν κατάληψη τῆς Ἁγίας Πόλεως ἀπὸ τοὺς Μουσουλμάνους.

 

Ἡ εὐχὴ τοῦ Ἁγίου Σωφρονίου, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, ἡ διάκριση ποὺ εἶχε, οἱ πολλές του ἀρετές, ἡ χάρης καὶ ἡ πρεσβεία του νὰ μᾶς σκεπάζουν καὶ νὰ μᾶς εὐλογοῦν. Καλή σας ἡμέρα καὶ εὐλογημένη..

 

 Ἀπολυτίκιον Άγιου Σωφρόνιου Πατριάρχου Ιεροσολύμων 

 

Ἀπολυτίκιο. 

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Σωφροσύνης τὴν αἴγλην πλουτήσας Ὅσιε, τῆς εὐσέβειας ἐκφαίνεις τὸν ὑπὲρ νοῦν φωτισμόν, ταῖς τῶν λόγων ἀστραπαῖς Πάτερ Σωφρόνιε· σὺ γὰρ σοφίας κοινωνός, διὰ βίου γεγονώς, στηρίζεις τὴν Ἐκκλησίαν, ὡς εὐκλεὴς Ἱεράρχης, καὶ πρεσβευτὴς ἡμῶν πρὸς Κύριον.

 

 

Κοντάκιον. 

Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Λαμπρυνθεὶς τοῦ Πνεύματος τῇ ἐπιπνοίᾳ, Ἱεράρχης ὅσιος, ὡς Ἀποστόλων μιμητής, ἐν τῇ Σιὼν ἐχρημάτισας, Πάτερ παμμάκαρ, Σωφρόνιε πάνσοφε.

 

 

Μεγαλυνάριον.

Αἴγλην γλωσσοπύρσευτον εἰληφώς, ἐν Σιὼν τῇ θείᾳ, προσφοιτήσασαν μυστικῶς, ὤφθης Ἐκκλησίας, θεοειδὴς ἐκφάντωρ, καὶ στόμα θεῖον ὄντως, Πάτερ Σωφρόνιε..