ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ - Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2025

Ἀγαπητοί μας Αναγνώστες, καλή σας ἡμέρα. Σήμερα 24 τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου καὶ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴν πρώτη καὶ τὴ δευτέρα εὕρεση τῆς Τιμίας Κεφαλῆς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ὁποῖος τιμᾶται ἀμέσως μετὰ τὶς Οὐράνιες Δυνάμεις. Θὰ ἔχετε ἀκούσει τὴ σειρὰ μὲ τὴν ὁποία μνημονεύουμε τοὺς Ἁγίους εἰς τὴν Ἀπόλυση.

 

Πρῶτα μνημονεύεται ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἔπειτα ὁ Τίμιος Σταυρός, οἱ Οὐράνιες Δυνάμεις καὶ κατόπιν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καὶ μετὰ οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι. Ὁ λόγος εἶναι ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἐμακάρισε τούτη τὴ σπουδαία καὶ ἁγία μορφὴ τῆς Ἐκκλησίας μας τὸν Τίμιο Πρόδρομο, λέγοντας γι' αὐτὸν λόγια ποὺ δὲν εἶχε πεῖ γιὰ κανέναν ἄλλον ἄνθρωπο γιὰ κανέναν ἄλλον ἄνθρωπο οὔκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ. Δὲν γεννήθηκε δηλαδὴ μεγαλύτερος ἀπὸ γυναῖκα κανένας ἄλλος ἀπὸ τὸν Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο.

 

Ἄραγε λοιπὸν τί σπουδαῖα, τί ἁγιασμένη ἦταν αὐτὴ ἡ προσωπικότητα ποὺ ἀξιώθηκε νὰ λάβει αὐτὸν τὸν μακαρισμὸ ἀπὸ τὸν ἴδιο τόν Κύριο. Τὸ ἀψευδὲς στόμα τοῦ Κυρίου. Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τοποθέτησε τὴ σεβάσμια εἰκόνα του δίπλα στὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ἢ στὰ ἀριστερὰ καὶ δεξιά, στὸ τέμπλο μιλᾶμε τῶν Ἐκκλησιῶν τώρα καὶ δεξιὰ τοῦ Χριστοῦ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος.

 

Ἀλλὰ καὶ στὴν δευτέρα παρουσία ὅπου θὰ ἔρθει ὁ Κύριος ὡς κριτής, γιὰ νὰ κρίνει τὰ σύμπαντα καὶ ταυτόχρονα νὰ ἀποδώσει τὸ δίκιο σὲ ὅλους ὅσους ἐργάστηκαν τὸν δρόμο τῆς ἀρετῆς, δεξιὰ τοῦ Κυρίου θὰ κάθεται ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καὶ ἀριστερὰ τοῦ Κυρίου θὰ στέκεται ὁ Τίμιος Πρόδρομος, συπρεσβευτὴς μᾶς εἰς τὸν Κύριο μαζὶ μὲ τὴν Παναγία μας. Ἔτσι λοιπὸν ἀνέκαθεν ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ζητοῦσε τὶς πρεσβεῖες του καὶ μία ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος τὴν ἔχει ἀφιερώσει εἰς Αὐτόν, τὴν ἡμέρα Τρίτη, κάθε Τρίτη νὰ τιμᾶται δηλαδὴ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος. Πολλὲς εἶναι οἱ ἑορτὲς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου ποὺ βρίσκονται μέσα στὸ ἔτος.

 

Ἔχουμε τὰ γενέθλια τοῦ Ἁγίου ποὺ εἶναι τὸν Ἰούνιο, τὸν ἀποκεφαλισμό του, κατόπιν ἔχουμε τὴ σύλληψη τοῦ Προδρόμου, ἀλλὰ ταυτόχρονα τώρα καὶ τὴν εὕρεση τῆς κεφαλῆς του τὴν πρώτη τὴ Δευτέρα, τὸ Μάϊο ὅπως θὰ μιλήσουμε εἶναι καὶ ἡ Τρίτη εὕρεση τῆς κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου καὶ Πολάκης λοιπὸν τὸν ἑορτάζουμε καὶ τὸν πανηγυρίζουμε, τὸν Ἅγιο Ἰωάννη ὅπως πρέπει καὶ ἀξίζει εἰς τὸ εὐλογημένο πρόσωπό του. Σήμερα ὅμως τί ἀκριβῶς ἑορτάζουμε. Ἑορτάζουμε ὅπως εἴπαμε στὴν ἀρχὴ τὴν πρώτη καὶ τὴ δεύτερη εὕρεση τῆς κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου.

 

Βλέπετε ὁ φθόνος τῶν δαιμόνων ἦταν τέτοιος ποὺ προσπαθοῦσε νὰ ἀφανίσει τὰ λείψανα τῶν μεγάλων τούτων Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως ὅποτε ἔβρισκε τὰ λείψανα τους, ὅπως τώρα εἰς τὴν περίπτωση τῆς κάρας τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, ἔκανε μεγάλη χαρὰ καὶ πανηγύρι. Γι' αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ μᾶς κάνει ἐντύπωση ἡ αἰτία ὅπου οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἔδωσαν ἐντολὴ νὰ ἑορτάζεται πανηγυρικὰ ἡ εὕρεση τῆς κεφαλῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου.

 

Διότι πολὺ ἁπλᾶ ἡ χαρὰ τῆς Ἐκκλησίας ἦταν τόσο μεγάλη, ὅπου χρειαζόταν νὰ καταγραφεῖ εἰς τὰ ἐκκλησιαστικά μας βιβλία γιὰ νὰ ἐνθυμοῦνται ὅλες οἱ γενναῖες τῶν Χριστιανῶν, τοῦτα τὰ θαυμαστὰ περιστατικά. Ἂς ἀκούσουμε ὅμως τί λέγει τὸ ἱερὸ συναξάριο γιὰ τὴν εὕρεση τῆς Τιμίας κεφαλῆς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Ὅταν τὸ συμπόσιο τοῦ Ἡρώδη ποτίστηκε μὲ τὸ αἷμα τοῦ μεγίστου τῶν προφητῶν καὶ Προδρόμου, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οἱ μαθητὲς τοῦ Ἰωάννου πῆγαν νὰ ἐνταφιάσουν τὸ σῶμα του, ὅπως μᾶς λέει τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο.

 

Ἐνῷ ἡ δόλια Ἠρωδιάς, ἀφοῦ πῆρε τὴν αἰμάσουσα κεφαλὴ ποὺ τῆς εἶχαν φέρει ἐπὶ πίνακι, διέταξε νὰ τὴ θάψουν βαθιὰ σὲ ἀνάξιο τόπο κοντὰ στὸ παλάτι τοῦ Ἡρώδη, στὴν Μαχαιρούντα. Λέγεται πὼς ἐκεῖ ποὺ ἐπέλεξε νὰ θάψει τὴν κεφαλὴ ἦταν τόπος ἀκάθαρτος, ποὺ πέταγαν τὶς ἀκαθαρσίες τοῦ παλατιοῦ τοῦ Ἡρώδη γιὰ νὰ ντροπιάσει καὶ γιὰ νὰ καταισχύνει τὴν Τιμία κεφαλὴ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Λέγεται βέβαια πὼς ἀργότερα ἡ γυναῖκα του Χουζά, ἡ μυροφόρος ἐκείνη ἡ Ἰωάννα, ἔλαβε τὴν κάρα τοῦ Τιμίου Προδρόμου γιατί θεωροῦσε ὅτι ἦταν ἁμαρτία μεγάλη νὰ βρίσκεται θαμμένη σὲ ἕνα τέτοιο ἀκάθαρτο τόπο καὶ τὴ μετέφερε στὸ ὅρος τῶν Ἐλαιῶν.

 

Ἔτσι λέει μιὰ παράδοσης. Ἐμεῖς βέβαια ἀπὸ τὸ Συναξάρι γνωρίζουμε ὅτι πολὺ καιρὸ ἀργότερα δύο μοναχοὶ ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ ἔφτασαν στὴν Παλαιστίνη γιὰ προσκύνημα στοὺς Ἁγίους Τόπους. Ὁ Τίμιος Πρόδρομος φανερώθηκε σὲ αὐτοὺς τὴ νύχτα χωριστὰ στὸν καθένα καὶ τοὺς εἶπε «Πηγαίνετε στὸ παλάτι τοῦ Ἡρώδη καὶ θὰ βρεῖτε ἐκεῖ τὴν κεφαλή μου κάτω ἀπὸ τὴν γῆ».

 

Ὁδηγημένοι ἀπὸ τὴν Θεία Χάρη δὲν δυσκολεύτηκαν νὰ βροῦν τὸ μέρος ὅπου εἶχε θαφτεῖ τὸ Τίμιο Λείψανο καὶ εὐχαριστῶντας τὸν Θεὸ τὸ ἔβαλαν σὲ ἕνα σάκο καὶ πῆραν τὸν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς. Στὸν δρόμο συνάντησαν ἕναν Κεραμέα ἀπὸ τὴν Ἔμεσα ποὺ ἔχοντας πέσει σὲ μεγάλη ἔνδυα εἶχε ἀφήσει τὴν πατρίδα του ἀναζητῶντας καλύτερη τύχη. Μετὰ ἀπὸ νέα ἐμφάνιση τοῦ Προδρόμου ὁ Κεραμέας πῆρε τὴν τιμία καρὰ καὶ ἐπέστρεψε στὴν Ἔμεσα ὅπου ἔκτοτε γνώρισε μεγάλη προκοπὴ καὶ εὐημερία.

 

Τὴν ὥρα ποὺ ἑτοιμαζόταν νὰ ἀφήσει τὴ ζωὴ αὐτὴ ἔβαλε τὸν ἀνεκτίμητο θησαυρὸ σὲ ἕνα σεντούκι καὶ τὸ ἄφησε κληρονομιὰ στὴν ἀδελφή του συμβουλεύοντάς την νὰ μὴν τὸ ἀνοίξει δίχως τὴν ἐντολὴ αὐτοῦ ποὺ κρυβόταν ἐκεῖ μέσα καὶ ὅταν θὰ ἐρχόταν ἡ ὥρα νὰ τὸ παραδώσει σὲ κάποιον ἄνθρωπο εὐσεβῆ καὶ φιλόθεο. Ἔτσι ἡ κάρα τοῦ Προδρόμου πέρασε ἀπὸ τὸν ἕνα στὸν ἄλλον φθάνοντας τελικὰ σὲ ἕναν ἱερομόναχο ὀνόματι Εὐστάθιο ποὺ ἀσκήτευε σὲ ἕνα σπήλαιο κοντὰ στὴν Ἔμεσα. Ἀλλὰ κρυφὰ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦταν αἱρετικός, ἦταν ὀπαδὸς τοῦ ἀρείου.

 

Παρασυρόμενος ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνεια ἀπέδιδε στὸν ἑαυτό του της Ἰάσεις ποὺ ἐπιτελούταν ἐν ἀφθονίᾳ γύρω ἀπὸ τὸν πολύτιμο αὐτὸ θησαυρὸ ἐπουφελόταν ἐπονείδιστα ἀπὸ τὴ Θεία Χάρη. Θαυματουργοῦσε δηλαδὴ ἡ κάρα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου ποὺ εἶχε μαζί του καὶ ἐκεῖνος νόμισε πὼς εὐαρεστεῖται ὁ Θεὸς ποὺ εἶναι αἱρετικὸς καὶ πιστεύει στὰ δόγματα τοῦ αἱρετικοῦ ἀρείου. Καθὼς ἡ αἵρεσή του καὶ τὰ νομήματα τοῦ ἦρθαν γρήγορα στὸ φῶς ἐκδιώχθηκε ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ ἡ μία κεφαλὴ τοῦ Προδρόμου ἔμεινε κρυμμένη στὸ σπήλαιο ἐκεῖνο ποὺ ἀσκήτευε αὐτὸς ὁ Εὐστάθιος μέχρι τὴν ἐποχὴ ποὺ ἕνας ἄλλος εὐλαβὴς ἱερομόναχος ὀνόματι Μάρκελος ἄνθρωπος φιλόθεος καὶ Φιλάρετος ὁρίστηκε ἡγούμενος σὲ κάποια μονὴ ποὺ εἶχε ἱδρυθεῖ ἐκεῖ κοντὰ στὸ σπήλαιο ἐκεῖνο ποὺ ἀσκήτευε ὁ Εὐστάθιος ἐπὶ βασιλείας τοῦ αὐτοκράτορα Μαρκιανοῦ καὶ Ἐπισκοπίας τοῦ ἐπιφανοῦς οὐρανίου της Ἐμέσης.

 

Ὁ τίμιος Πρόδρομος φανερώθηκε τότε πολλὲς φορὲς στὸν Μάρκελο καὶ τοῦ ἔδειξε τὴν εὔνοιά του μὲ ἕναν στοργικοῦ ἀσπασμὸ καὶ προσφέροντάς του ἕνα βάζο γεμᾶτο μέλι. Ὁδηγημένος κατόπιν μὲ ἐντολὴ τοῦ Ἁγίου ἀπὸ ἕνα ἄστρο ποὺ στάθηκε πάνω ἀπὸ ἕνα κοίλωμα τοῦ σπηλαίου ὁ Μάρκελος ἄρχισε νὰ σκάβει ἀφοῦ θυμίασε τὸν τόπο. Βρῆκε τότε κάτω ἀπὸ μιὰ μαρμάρινη πλάκα τὴν Τιμία κάρα κρυμμένη σὲ ἕναν ἀμφορέα καὶ τὸ προσκύνησε τὸ ἱερὸ λείψανο μὲ δάκρυα χαρᾶς.

 

Τὸ πολύτιμο λείψανο ἀποτέθηκε ἀργότερα στὸν κύριο ναό της Ἐμέσης καὶ ἔγινε γιὰ τὴν πόλη πηγὴ εὐλογιῶν κάθε εἴδους μέχρι τὴν ἐποχή της μετακομιδῆς του στὰ κόμματα τῆς Καππαδοκίας ποὺ ὑπαγορεύθηκε ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ τῶν Ἀράβων. Συνοψίζεται ἐδῶ ἡ ἐκδοχὴ τοῦ Ἁγίου Συμεῶν τοῦ Μεταφραστοῦ ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνει τὸ συναξάριο Κωνσταντινουπόλεως. Σύμφωνα μὲ ὁρισμένους βυζαντινοὺς ἱστορικοὺς ἡ κεφαλὴ τοῦ προδρόμου βρέθηκε στὴν Παλαιστίνη ἀπὸ δύο μοναχοὺς καὶ μεταφέρθηκε ἀπὸ αὐτοὺς στὴν Κιλικία.

 

Ὅταν πληροφορήθηκε τὸ γεγονός, ὁ αὐτοκράτορας Οὐάλης ἔδωσε ἐντολὴ στὸν ἔπαρχο τοῦ Παλατιοῦ Μαρδόνιο νὰ τὴν φέρει στὴν Κωνσταντινούπολη. Στὸν δρόμο τὸ ὄχημα ποὺ τὴν μετέφερε βρέθηκε θαυματουργικὸς ἀκινητοποιημένο στὸ Παντύχιον, Βιθυνία δηλαδή. Χρειάστηκε λοιπὸν νὰ τὴν ἀφήσουν σὲ ἕνα κτῆμα του Μαρδόνιου στὸ Κωσίλαο στὴ φύλαξη μιᾶς μοναχῆς ποὺ ἀνῆκε στὴν αἵρεση τοῦ Μακεδόνιου τὴν Ματρώνα ἡ ὁποία ἦταν ἡγουμένη μιᾶς μοναχικῆς ἀδελφότητας.

 

Μετὰ τὸ θάνατό της ὁ πρεσβύτερος Βικέντιος ποὺ μόλις εἶχε ἐπανακάμψει στὴν Ὀρθοδοξία πῆρε τὸ λείψανο στὴ φροντίδα του μέχρι τὴν ἡμέρα ποὺ ὁ Αὐτοκράτορας Θεοδόσιος ὁ Μέγας ἦλθε νὰ τὸ πάρει στὴ Βασιλεύουσα καὶ μεταφέροντας τὸ εὐλαβικὰ στὶς πτυχὲς τοῦ Μανδύα του στὶς 17 Φεβρουαρίου τοῦ 392 τὸ ἀπέθεσε στὴν Λαμπρὴ Ἐκκλησία στὸ προάστιο τοῦ Ἑβδόμου τὴν ὁποία εἶχε κτίσει γιὰ νὰ τὸ ὑποδεχθεῖ. Γιὰ νὰ λύσουν τὸ πρόβλημα χρονολογίας ποὺ δημιουργεῖται ἀπὸ τὶς δύο διηγήσεις, μερικοὶ ὑπέθεσαν ὅτι μόνο μέρος ἀπὸ τὴν τιμία κάρα τοῦ Προδρόμου μετακομίστηκε στὴν Κωνσταντινούπολη ἐπὶ Θεοδοσίου. Ἡ κάρα λέγεται ὅτι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου εὑρίσκεται καὶ στὴ Μονὴ τοῦ Διονυσίου εἰς τὸ Ἅγιον Ὅρος ὅπου μέσα ἀπὸ διάφορες ἄλλες ταλαιπωρίες, ἀπὸ πειρατὲς ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὴ Μονὴ καὶ διάφορες ἄλλες λεηλασίες ποὺ ὑπέστη μονὴ χάθηκε κατόπιν ἡ κάρα.

 

Σώζεται ὅμως μέχρι σήμερα εἰς τὸ μοναστήριο ἐκεῖνο τοῦ Διονυσίου ὁ μυελὸς τοῦ τιμίου Προδρόμου. Προφανῶς μέσα ἀπὸ τὴν τιμία κάρα ὁ μυελὸς τοῦ Προδρόμου ὁ ὁποῖος εἶναι σὰν ἱερὸ λείψανο εἶχε φυλαχθεῖ ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ πατέρες καὶ ἀπέμεινε εἰς τὸ μοναστήριο σὰν ἱερὸς θησαυρός. Καὶ ἔχουν δύο μεγάλα καὶ σεβαστὰ λείψανα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου στὴ Μονὴ Διονυσίου εἰς τὸ Ἅγιον Ὅρος.

 

Ἔχουν ἀφ' ἑνὸς μὲ τὸν μυελὸ τοῦ τιμίου Προδρόμου ἀφ' ἑτέρου δὲ ἔχουν τὴν δεξιὰ τοῦ Προδρόμου. Τὸ χέρι δηλαδὴ ἐκεῖνο μὲ τὸ ὁποῖο ἐβάπτισε τὸν Χριστό. Μεγάλα κειμήλια τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅλα τὰ λείψανα τῶν Ἁγίων μας, πόσο δὲ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀσκητοῦ τῆς ἐρήμου, τοῦ προφήτου ποὺ ἑνώνει τὴν Παλαιὰ μὲ τὴν Καινὴ Διαθήκη, τοῦ προσώπου ἐκείνου ποὺ ὅπως εἴπαμε στὴν ἀρχὴ ἐμακάρισε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, μὲ λόγια ποὺ δὲν εἰπώθηκαν πάλι γιὰ κανέναν ἄνθρωπο.

 

Μεγάλα λοιπόν, μεγάλες εὐλογίες πολὺ ὥστε νὰ ἑορτάζεται πανηγυρικὰ τὴν Ἐκκλησία μας σήμερα μόνον ἡ εὕρεση τῆς τιμίας κεφαλῆς του καὶ ἡ μετακόμιση ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος εἰς τὸ ἄλλο, ὅταν εἰδικὰ ἔφτασε στὰ μέρη της Βασιλεύουσας, ὅπου ἐκεῖ τὴν ὑποδέχτηκε τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἐν χαρὰ καὶ ἐν ἀγαλλίασῃ, ἀλλὰ ἀναπέμποντας ὕμνους καὶ δοξολογίες εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ὁ ὁποῖος κάθεται δίπλα εἰς τὸν θρόνο τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, νὰ πρεσβεύει γιὰ ὅλους ἐμᾶς, τοὺς πολλοὺς ποὺ φέρουν τὸ ὄνομά του καὶ τὶς πολλὲς ἀδελφές μας ποὺ καὶ αὐτὲς φέρουν τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου, τοῦ Προδρόμου, νὰ τοὺς σκεπάζει, νὰ τοὺς εὐλογεῖ ὅλους ὁ Τίμιος Πρόδρομος καὶ νὰ εἶναι βοήθειά μας στὸν πνευματικό μας ἀγῶνα. Καλή σας ἡμέρα καὶ εὐλογημένη.

 

 

Ἀπολυτίκιον.

Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ἐκ γῆς ἀνατείλασα, ἡ τοῦ Προδρόμου Κεφαλή, ἀκτῖνας ἀφίησι, τῆς ἀφθαρσίας πιστοῖς τῶν ἰάσεων· ἄνωθεν συναθροίζει, τὴν πληθὺν τῶν Ἀγγέλων, κάτωθεν συγκαλεῖται, τῶν ἀνθρώπων τὰ γένη, ὁμόφωνον ἀναπέμψαι, δόξαν Χριστῷ τῷ Θεῷ.

 

 

Κοντάκιον.

Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.

Προφῆτα Θεοῦ, καὶ Πρόδρομε τῆς χάριτος, τὴν Κάραν τὴν σήν, ὡς ῥόδον ἱερώτατον, ἐκ τῆς γῆς εὑράμενοι, τὰς ἰάσεις πάντοτε λαμβάνομεν, καὶ γὰρ πάλιν ὡς πρότερον, τῷ κόσμῳ κηρύττεις τὴν μετάνοιαν.

 

 

Μεγαλυνάριον.

Ὤσπερ μυροθήκη πνευματική, ἐκ γῆς ἀνεφάνη, σοῦ ἡ πάντιμος Κεφαλή, Βαπτιστὰ Κυρίου, καὶ κόσμον κατευφραίνει, τῆς ἡδυπνόου δόξης ταῖς διαδόσεσι.