ὈΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ - Δευτέρα, 03 Φεβρουαρίου 2025

Ἀγαπητοί μας τηλεθεαταί, καλή σας ἡμέρα. Σήμερον, 3 τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, ὅπου ἔχομεν τὰ Μεθεόρτια τῆς μεγάλης καὶ σπουδαίας ἑορτῆς τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου μας, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἐορτάζει τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διεδραμάτισαν σπουδαῖον ρόλον εἰς τὴν Ἁγίαν ταύτην ἑορτήν. Ἔτσι, λοιπόν, τιμῶμεν σήμερον καὶ ἔχομεν τὴν μνήμην τοῦ Ἁγίου Συμεὼν τοῦ Θεοδόχου καὶ τῆς Ἁγίας Προφήτιδος Ἄννης.

Τῶν προσώπων τούτων, δηλαδὴ, ὅπου τὴν ἡμέραν καθ' ἣν ὁ Κύριος παρεστάθη εἰς τὸν Ναὸν τεσσαράκοντα ἡμερῶν, τὸν ὑπεδέχθησαν, καὶ μάλιστα ὁ Δίκαιος Συμεὼν τὸν ἐκράτησεν εἰς τὴν σεβάσμιον ἀγκάλην του. Τί λέγει ἡ Ἱερὰ Παράδοσις διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ Δικαίου Συμεὼν τοῦ Θεοδόχου; Ἡ Παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας μας λέγει διάφορα περὶ τοῦ προσώπου τούτου.

Θέλει τὸ πρόσωπον τοῦτο νὰ εἶναι εἷς ἐκ τῶν Ἑβδομήκοντα σοφῶν, ὅπου ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου, εἰς τὴν Αἴγυπτον, περὶ τὸ 250 π.Χ., εἶχον μεταφράσει τὴν Παλαιὰν Διαθήκην ἐκ τοῦ Ἑβραϊκοῦ κειμένου εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν. Αὕτη ἡ Μετάφρασις τῶν Ἑβδομήκοντα διασώζεται μέχρι σήμερον. Κάποιοι, ὅμως, ἐκ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας δὲν δέχονται ταύτην τὴν ἐκδοχήν, θεωροῦντες ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν ὁ Συμεὼν ὁ Θεοδόχος νὰ ἦτο εἷς ἐκ τῶν Ἑβδομήκοντα σοφῶν, διότι, ἂν ἦτο, τότε ἐν τῇ ἐποχῇ τοῦ Ἐρχομένου Κυρίου εἰς τὴν γῆν, θὰ ἦτο ἄνω τῶν 250 ἐτῶν.

Ἄλλοι δέχονται ὅτι ἦτο πατὴρ τοῦ Γαμαλιὴλ, τοῦ μεγάλου καὶ σοφοῦ ἐκείνου Διδασκάλου τοῦ Ἰουδαϊκοῦ γένους καὶ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Ἄλλοι πάλιν λέγουν ὅτι δὲν ἦτο Ἱερεύς, ὡς ἀναφέρουν κάποια τροπάρια, ἀλλ' ἀνώτερος Ἱερέως, ἐφ’ ὅσον ἐδέχθη εἰς τὴν ἀγκάλην του τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν.

Σημασία, ὅμως, δὲν ἔχει τὸ πηλίκον τῶν ἐτῶν τοῦ ἀνθρώπου τούτου. Σημασία ἔχει ὅτι ἦτο καθοδηγούμενος ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον τοῦ εἶχε ὑποσχεθῆ ὅτι πρὶν ἀποθάνῃ, θὰ ἴδῃ τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ἔτσι, λοιπόν, ὡδηγήθη τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ὅπου ἡ Παναγία μας μετὰ τοῦ Ἰωσὴφ ἔμελλε νὰ προσάγῃ τὸν Χριστὸν τεσσαράκοντα ἡμερῶν βρέφος εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Σολομῶντος διὰ νὰ σαραντίσῃ.

Ὁμοίως, ἡ Ἁγία Ἄννα ἡ Προφήτις ἦτο θυγάτηρ τοῦ Φανουήλ, ἐκ τῆς φυλῆς Ἀσὴρ. Ἦτο ὀγδοήκοντα τεσσάρων ἐτῶν, καὶ ὁ σύζυγός της ἔφυγε ἀπὸ τὸν κόσμον τοῦτον καὶ τὴν ἀφῆκε χήραν ἑπτὰ μόλις ἔτη μετὰ τὸν γάμον αὐτῶν.

Ἡ Ἄννα, λοιπὸν, ἀνεχώρησε εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Σολομῶντος, ὅπου διὰ νηστειῶν, προσευχῶν καὶ ἀσκητικῆς ζωῆς ἐξηλέαινε τὸν Θεόν, ζῶσα ὁσίαν καὶ ἀγίαν ζωήν, καὶ ὑπηρετοῦσα ἐκεῖ. Ἡ Παράδοσις θέλει αὐτήν νὰ συνομιλεῖ μετὰ τοῦ Συμεὼν τοῦ Θεοδόχου, ὅστις ἔλεγε πρὸς αὐτήν ὅτι ἀνέμενε τὸν Μεσσίαν τοῦ κόσμου, καὶ διὰ τοῦτο τὰ ἔτη αὐτοῦ παρήρχοντο ἄνευ θανάτου.

Οἱ Ἅγιοι, λοιπόν, Συμεὼν ὁ Θεοδόχος καὶ Ἄννα ἡ Προφήτις ἂς σκεπάζουν καὶ ἂς εὐλογοῦν ἡμᾶς πάντας, καὶ ἂς καταστήσουν τὴν καρδίαν ἡμῶν Θεοδόχον, ὥστε νὰ δεχθῇ ἐντὸς αὐτῆς τὸν Σωτῆρα Χριστόν.

Χρόνια πολλὰ καὶ εὐλογημένα. Καλή σας ἡμέρα.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Συμεὼν τοῦ Θεοδόχου – Ἦχος δ’

Χαῖρε κεχαριτωμένε Θεοτόκε Παρθένε,

ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης,

Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν,

φωτίζων τοὺς ἐν σκότει·

εὐφραίνου καὶ σὺ Πρεσβῦτα δίκαιε,

δεξάμενος ἐν ἀγκάλαις τὸν ἐλευθερωτὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν,

χαριζόμενον ἡμῖν καὶ τὴν Ἀνάστασιν.

 

(Το Ἀπολυτίκιον αὐτὸ ψάλλεται τὴν 2αν καὶ 3ην Φεβρουαρίου, ἐπὶ τῇ Ὑπαπαντῇ τοῦ Κυρίου καὶ τῇ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Συμεὼν τοῦ Θεοδόχου.)