ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Ἀγαπητοί μας τηλεθεατές, καλή σας ἡμέρα. Σήμερα, 11 τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου καὶ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Βλασίου. Χθὲς ἑορτάσαμε τὸν Ἅγιο Χαράλαμπο καὶ σήμερα τὸν Ἅγιο Βλάσιο.

Γιὰ νὰ ἀκούσουμε τὸν Ἱερὸ Συναξάρι του ποὺ σήμερα ἑορτάζει αὐτὸς καὶ ὅσοι μαρτύρησαν μαζί του, μέσα στὴ συνοδεία του δηλαδή, ποὺ βρίσκονταν κοντά του καὶ μαθήτευαν μαθαίνοντας τὴ διδασκαλία τῆς πίστεως μᾶς καὶ ὅσα ὁ Κύριος Ἡμῶν ἐδίδαξε γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Ὁ Ἅγιος Βλάσιος καταγόταν ἀπὸ τὴν ἐπαρχία τῆς Ἀρμενίας καὶ ἦταν ἰατρός, ὁ ὁποῖος ἔμοιαζε στὴν πολιτεία του μὲ τὸν Ἰώβ, ἐκεῖνο τὸ δίκαιο ἄνθρωπο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἦταν ἄμεμπτος, δίκαιος, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος.

Ἔχοντας κερδίσει μὲ τὶς ἀρετὲς αὐτὲς τὴν ἀγάπη τῶν συμπολιτῶν του, ἐξελέγη ἐπίσκοπος Σεβαστείας καὶ κατὰ τὸν μεγάλο διωγμὸ ὁμολόγησε μὲ σθένος τὴν πίστη καὶ ἐνεθάρρυνε τοὺς Ἁγίους Μάρτυρες νὰ φέρουν εἰς πέρας τὸν καλὸν ἀγῶνα. Ἐπισκέφθηκε τὸν Ἅγιο Εὐστράτιο εἰς τὴν φυλακή του μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους τέσσερις μάρτυρες ποὺ γιορτάζουν στὶς 13 Δεκεμβρίου ὅλοι μαζί. Ἐπισκέφθηκε λοιπὸν τὸν Ἅγιο Εὐστράτιο εἰς τὴν φυλακὴ καὶ τέλεσε γι' αὐτὸν καὶ τοὺς ἄλλους μάρτυρες τὴ Θεία Λειτουργία.

Καὶ ἀργότερα ἀνέλαβε νὰ περισυλλέξει τὰ τίμια λείψανα τῶν μαρτύρων καὶ νὰ τὰ δώσει στὸ λαὸ γιὰ νὰ τὰ προσκυνήσει. Λίγο ἀργότερα ἀποσύρθηκε στὸ ὅρος Ἀργαῖος καὶ κλείστηκε σὲ σπήλαιο γιὰ νὰ ἀναπέμπει στὸ Θεὸ καθαρὲς προσευχὲς χωρὶς κανέναν περισπασμό. Ἡ εὐωδία τῶν αἱρετῶν τοῦ προσείλκυσε κοντά του ὡς πρὸς νέο Ἀδὰμ τὰ ἄγρια θηρία τὰ ὁποῖα ἔρχονταν στὴν εἴσοδο τοῦ σπηλαίου περίμεναν εἰρηνικὰ νὰ ὁλοκληρώσει τὴν προσευχή του γιὰ νὰ λάβουν τὴν εὐλογία του καὶ τὴ θεραπεία τῶν παθημάτων τους.

Ἔφτασε ὁ Ἅγιος μὲ τὶς προσευχὲς καὶ μὲ τὴν ἄσκηση καὶ μὲ τὴν ἀποχὴ ἀπὸ κάθε κακὸ πρᾶγμα ἔφτασε εἰς τὴ χάρη ἐκείνη ποὺ εἶχε ὁ πρωτόπλαστος πρὶν τὴν παρακοὴ ὥστε καὶ οἱ ἄψυχοι κτήσεις, ὥστε καὶ τὰ ζῶα ἀκόμα νὰ κάνουν ὑπακοὴ καὶ νὰ ζητοῦνε τὴ δική του εὐλογία. Ἐπὶ βασιλείας τοῦ αὐτοκράτορα Λυκίνιου,, γύρω στὸ 316, ὁ Ἀγρικόλας, διοικητής της Καππαδοκίας, ἔφτασε στὴ Σεβάστεια μὲ σκοπὸ νὰ συλλάβει τοὺς χριστιανούς. Σχεδιάζοντας νὰ τοὺς ἀναγκάσει νὰ θεομαχήσουν στὸ ἀμφιθέατρο, ἔστειλε ἀνθρώπους τους στὸ βουνὸ νὰ βροῦν καὶ νὰ φέρουν ἄγρια θηρία.

Φθάνοντας κοντὰ στὸ σπήλαιο τοῦ Ἁγίου, οἱ στρατιῶτες ἔμειναν ἔκπληκτοι βρίσκοντας πλῆθος λέοντες, τίγρεις, ἀρκοῦδες, λύκους καὶ ἄλλα ἀγρίμια νὰ κρατοῦν γαλήνια συντροφιὰ στὸ Βλάσιο. Ἀμέσως πληροφόρησαν γι' αὐτὸ τὸν διοικητή, ὁ ὁποῖος τοὺς διέταξε νὰ τὸν συλλάβουν. Ὁ Ἅγιος τοὺς ὑποδέχθηκε μὲ προσήνεια, ἀναγγέλλοντάς τους ὅτι εἶχε εἰδοποιηθεῖ γιὰ τὸν ἐρχομό τους ἀπὸ ἕνα ὅραμα καὶ τοὺς ἀκολούθησε δίχως νὰ προβάλει τὴν παραμικρὴ ἀντίσταση.

Στὸν δρόμο πολλοὶ εἰδωλολάτρες μεταστράφηκαν στὸν Χριστό, βλέποντας τὴν γαλήνη καὶ τὴν ἄφατη γλυκύτητα ποὺ διαχεόταν ἀπὸ τὸν Ἅγιο καὶ στὸ πέρασμά του ἀσθενοῦντες ἄνθρωποι καὶ ἄρρωστα ζῶα βρῆκαν τὴν ὑγεία τους. Μιὰ γυναῖκα μὲ δάκρυα στὰ μάτια του παρουσίασε τὸ παιδί της ποὺ εἶχε πεθάνει ἀπὸ ἀσφυξία ὅταν κατάπιε ἕνα ψαροκόκαλο. Ὁ Ἅγιος βύθισε τὸ χέρι του στὸ λαιμό του καὶ παρακάλεσε τὸ Θεὸ νὰ λυτρώσει τὸ παιδὶ καὶ ὅσους στὸ μέλλον πάσχοντας ἀπὸ τὸ ἴδιο κακὸ θὰ ἐπικαλοῦνται τὴ μεσιτεία του καὶ ἀμέσως παρέδωσε τὸ παιδὶ σῶο καὶ ἀβλαβὲς στὴ μητέρα του.

Φθάνοντας τὴ Σεβάστεια ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου. Ὁ Βλάσιος ἀπάντησε μὲ σθένος στὶς ἐρωτήσεις του Ἀγρικόλαου καταδικάζοντας τὴν ματαιότητα τῆς λατρείας τῶν ἄψυχων εἰδώλων. Ὑπέστη μὲ χαρὰ τοὺς ραβδισμοὺς καὶ φυλακίστηκε.

Μετὰ ἀπὸ καινούργια βασανιστήρια δήλωσε στὸ διοικητή. Δὲν φοβᾶμαι τοὺς πόνους γιατί ἀποβλέπω στὰ μελλοντικὰ ἀγαθὰ καὶ τὸν ἔριξαν ξανὰ αἱμόφυρτο στὴ φυλακή του. Ἑπτὰ γυναῖκες τὸν ἀκολούθησαν μαζεύοντας σταγόνες ἀπὸ τὸ αἷμα του ποὺ χύθηκε στὸ χῶμα γιὰ νὰ ἀλείψουν τὸ πρόσωπό τους σὰν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ τὸ πολυτιμότερο τῶν ἀρωμάτων.

Συνελήφθησαν ἀμέσως καὶ ὁδηγήθηκαν στὸν διοικητὴ ποὺ τὶς ἀπείλησε μὲ τρομερὰ βασανιστήρια ἂν ἀρνοῦνταν νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα. Ὑποκρινόμενες ὅτι δέχονται τὴν πρόταση ζήτησαν νὰ τοὺς φέρουν ἀγάλματα στὴν ὄχθη τῆς λίμνης. Τῆς ἴδιας αὐτῆς λίμνης ποὺ λίγο ἀργότερα κατέστη θέατρο τοῦ ἔνδοξου ἀγῶνα τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων οἱ ὁποῖοι ἑορτάζουν στὶς 9 Μαρτίου.

Γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ τὰ πλύνουν πρὶν τοὺς προσφέρουν ἐπάξια θυσία. Μόλις τοὺς ἔφεραν τὰ ἀγάλματα τὰ πέταξαν στὰ βάθη τῆς λίμνης. Μαθαίνοντας τὸ νέο ὁ Ἀγρικόλαος ἔξαλλος διέταξε νὰ ἑτοιμάσουν μεγάλη φωτιά, χυτὸ μολύβι καὶ σιδερένια χτένια καὶ ζήτησε ἀπὸ τὶς γυναῖκες νὰ διαλέξουν μεταξὺ τῶν βασανιστηρίων καὶ τῶν πλουσίων φορεμάτων καὶ κοσμημάτων ποὺ διέταξε νὰ τοποθετήσουν ἐκεῖ μπροστά.

Ἀπ' τὴ μιὰ μεριὰ λοιπὸν τὰ κολαστήρια αὐτὰ ὄργανα, τὰ μέσα δηλαδὴ τῶν βασανιστηρίων καὶ ἀπ' τὴν ἄλλη πλευρὰ τὰ φορέματα, τὰ στολίδια τὰ ὁποῖα ἀρέσουν εἰς τὶς γυναῖκες. Τί θὰ διάλεγαν οἱ γυναῖκες ἐκεῖνες οἱ εὐσεβεῖς ποὺ ἀκολουθοῦσαν τὸν Ἅγιο Βλάσιο; Τὰ κολαστήρια ὄργανα καὶ ταυτόχρονα νὰ κρατοῦσαν τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ ἢ τὰ φορέματα καὶ τὰ στολίδια ποὺ τόσο ἀρέσουν στὴ γυναικεία φύση ἀλλὰ νὰ θυσίαζαν στὰ εἴδωλα. Μιὰ ἀπὸ τὶς γυναῖκες, μητέρα δυὸ παιδιῶν ἔτρεξε καὶ πέταξε τὸ λαμπρὸ φόρεμα στὴ φωτιὰ ἐνθαρρυνόμενη ἀπὸ τὰ παιδιά της ποὺ φώναζαν μὴ μᾶς ἐγκαταλείπεις ὅπως μᾶς ἔθρεψες μὲ τὸ μητρικό σου γάλα ἄσε μας νὰ σὲ ἀκολουθήσουμε γιὰ νὰ κληρονομήσουμε τὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Ὁ τύραννος εἶπε τότε νὰ δέσουν τὶς Ἅγιες γυναῖκες ἕνα πάσσαλο καὶ διέταξε νὰ τοὺς ξεσκίσουν τὸ σῶμα μὲ τὰ σιδερένια χτένια. Αὐτὲς ὅμως ἔμεναν θαυματουργικὸς ἄθικτες ἀκόμη καὶ ὅταν τὶς ἔριξαν στὶς φλόγες. Τέλος τὶς ἀποκεφάλισαν ἐνῷ ἐκεῖνες ἀνέπεμπαν θερμὲς εὐχαριστίες στὸ Θεὸ καὶ στὸν δοῦλο του τὸν Ἅγιο Βλάσιο.

Οἱ προσπάθειες τοῦ Ἀγρικόλαου νὰ κάμψει τὴν ἀποφασιστικότητα τοῦ Ἁγίου Βλασίου ἔμειναν μάταιες καὶ τέλος τὸν καταδίκασε σὲ θάνατο διὰ πνιγμοῦ στὴ λίμνη. Ὅταν ὁ Δήμιος τὸν ὁδήγησε στὴν ὄχθη ὁ Ἅγιος ἔκαμε τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ καὶ ἄρχισε νὰ βαδίζει πάνω στὰ νερὰ μιμούμενος τὸν Κύριο. Φτάνοντας στὴ μέση τῆς λίμνης κάλεσε τοὺς εἰδωλολάτρες νὰ ἔρθουν νὰ τὸν συναντήσουν.

Ἂν πίστευαν ὅτι μποροῦσαν νὰ ἐμπιστευτοῦν τὸν ἑαυτό τους στοὺς θεούς τους. Ἑξῆντα ὀχτὼ ἀπὸ αὐτοὺς προχώρησαν καὶ ἀμέσως πνίγηκαν ἐνῷ ἕνας λαμπρὸς ἄγγελος ἐμφανίστηκε καλῶντας τὸν Ἅγιο νὰ ἔρθει στὴν ὄχθη γιὰ νὰ λάβει τὸν Καλλίνικο Στέφανο. Καταδικάστηκε σὲ ἀποκεφαλισμὸ μαζὶ μὲ τὰ δύο τολμηρὰ παιδιὰ καὶ ἀκτινοβολῶντας θεῖο φῶς ὁ Ἅγιος Βλάσιος ἀνέπεμψε προσευχὴ ὑπὲρ αὐτῶν ποὺ τὸν ἐπικαλοῦνταν τὴ βοήθειά του στὶς ἀρρώστιες καὶ τὶς δοκιμασίες.

Τότε τοῦ φανερώθηκε ὁ Κύριος ἐν πλήρῃ δόξῃ λέγοντας «Ἄκουσα τὶς προσευχές σου καὶ ὅ,τι ζήτησες ἐκπληρώθηκε». Τὰ σώματα τῶν Ἁγίων Μαρτύρων ἐνταφίασαν εὐλαβικὰ καὶ ἔγιναν ἀργότερα πηγὴ εὐλογίας γιὰ ὅλους ὅσοι συγκεντρώνονταν κάθε χρόνο στοὺς τόπους αὐτοὺς γιὰ νὰ ἑορτάσουν τὴ μνήμη τους. Ὁ Ἅγιος Βλάσιος εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον τιμώμενους ἰαματικοὺς Ἁγίους τόσο στὴν Ἀνατολὴ ὅσο καὶ στὴ Δύση.

Ἡ Ἁγία του Κάρα διατηρεῖται στὴ Μονὴ Κωνσταμονίτου στὸ Ἅγιον Ὅρος. Ὁ Ἅγιος Βλάσιος ἔλαβε ἀπὸ τὸν Θεὸ ἰδιαίτερο χάρισμα θαυματουργίας. Τόσο γιὰ νὰ θεραπεύει νόσους, ἀνθρώπων, ἀλλὰ ἄλλο τόσο νὰ θεραπεύει καὶ ζῶα καὶ ἀσθένειες διάφορες ὅπου εἶχαν διάφορα κτήνη τὴν ἐποχὴ ἐκείνη καὶ ταυτόχρονα τὰ ζῶα τὰ ὁποῖα ἔχουμε σήμερα στὰ σπίτια μας.

Ἀναφέρεται στὸ βίο τοῦ Ἁγίου σὲ κάποια σημεῖα ὅτι ὁ Ἅγιος θεράπευσε πολλὰ ζῶα τὰ ὁποῖα ἔπασχαν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη καὶ μάλιστα διάφορες γυναῖκες οἱ ὁποῖες βρίσκονταν σὲ δύσκολη κατάσταση. Κάποτε λέει τὸ Συναξάριο ἦταν μία χήρα γυναῖκα ἡ ὁποία δὲν εἶχε τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνα ἁπλὸ ζῶο μὲ τὸ ὁποῖο ἐσυντηρεῖτο αὐτὴ καὶ τὸ ζῶο ἐκεῖνο ἀσθένησε καὶ πῆγε στὴ φυλακὴ ποὺ ἦταν ὁ Ἅγιος καὶ ἔκαμε προσευχὴ καὶ ὁ Ἅγιος ἀνέστησε τὸ νεκρό της ζῶο μὲ σκοπὸ νὰ βοηθήσει αὐτὴν καὶ τὴν οἰκογένειά της. Διάφορα τέτοια θαύματα πολλὰ ποὺ ἔκανε ὁ Ἅγιος Βλάσιος ξακουστὸς καὶ ὀνομαστὸς ἔγινε γιὰ τὴ χάρη τὴν ὁποία ἔλαβε ἀπὸ τὸν Πανάγιο Θεὸ ὥστε νὰ ἔχει λάβει τὸ χάρισμα ὅπως εἴπαμε γιὰ τῆς θεραπείας τῶν νόσων τόσο τῶν ἀνθρώπων ὅσο καὶ τῶν κτηνῶν.

Σήμερα ὅμως ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ ἑορτάζει καὶ ἡ Ἁγία Θεοδώρα ἡ Βασίλισσα ἡ ὁποία ἀναστήλωσε τὶς Ἅγιες Εἰκόνες τὸ 843 εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἑδραίωσε τὴν Ὀρθοδοξία μας καὶ τὶς Ἅγιες Εἰκόνες της ἀναστήλωσε μετὰ τὴν 7η Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὸ 843 μὲ τὴ σύνοδο ἐκείνη ποὺ ἔκανε στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἡ Ἁγία Θεοδώρα ἦταν σύζυγος τοῦ Αὐτοκράτορος Θεοφίλου τοῦ τελευταίου εἰκονομάχου Αὐτοκράτορος, τοῦ Βυζαντίου. Τὸ λείψανο τῆς σώζεται ἄφθαρτο στὸ νησί της Κέρκυρας μαζὶ μὲ τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ καὶ σπουδαίου Ἱεράρχου τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.

Ἂς ἀκούσουμε ὅμως καὶ τὸ συναξάριο τῆς Ἁγίας Θεοδώρας ποὺ ἑορτάζει σήμερα. Ἡ Ἁγία Θεοδώρα ἡ Αὐγούστα προερχόταν ἀπὸ ἐπιφανῆ οἰκογένεια αὐτοκρατορικῶν ἀξιωματούχων ποὺ κατάγονταν ἀπὸ τὴν Παφλαγονία καὶ εἶχαν ἐγκατασταθεῖ στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἦταν προικισμένη ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ λαμπρὸ κάλλος καὶ ὀξεῖα διάνοια.

Ἀπὸ τὴ μητέρα της Θεοκτίστη εἶχε ἐπιπλέον κληρονομήσει, θερμὴ εὐλάβεια καὶ ἀκλόνητη ἀφοσίωση στὴν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἐπελέγη ἀπὸ ὅλα τὰ νεαρὰ κορίτσια τῆς Ἀριστοκρατίας γιὰ νὰ γίνει σύζυγος τοῦ Αὐτοκράτορα Θεοφίλου τὸ 830. Ἀφοσιώθηκε στὰ συζυγικὰ καὶ ἡγεμονικά της καθήκοντα καὶ προσπαθοῦσε νὰ μετριάζει μὲ πραότητα καὶ ὑπομονὴ τὴ σκληρότητα τοῦ Θεοφίλου ὁ ὁποῖος εἶχε ἀναζωπυρώσει μὲ πρωτόγνωρη βιαιότητα τὸ διωγμὸ κατὰ τῆς τιμῆς τῶν ἱερῶν εἰκόνων.

Ὅπου ἔβρισκε εἰκονόφιλο χριστιανὸ παρὰ ταῦτα τὸν θανάτωνε ὁ Θεόφιλος καὶ μάλιστα μὲ φρικτὰ βασανιστήρια. Ἐνῷ σὲ ὁλόκληρη τὴν Αὐτοκρατορία καταδιώκονταν οἱ ὁμολογητὲς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ οἱ πλέον ἅγιες προσωπικότητες τῆς ἐποχῆς βασανίζονταν καὶ ἐξορίζονταν ἡ Θεοδώρα παρέμενε ἀφοσιωμένη στὴν ἀληθινὴ πίστη καὶ τιμοῦσε κρυφὰ τὶς ἅγιες εἰκόνες ποὺ ἔκρυβε στὸν κοιτῶνα της. Μιὰ ἡμέρα ἕνας νᾶνος ἀπὸ τοὺς γελωτοποιοὺς τῆς αὐλῆς τὴν εἶδε τὴν ὥρα ποὺ ἀσπαζόταν τὶς εἰκόνες της καὶ τὴν κατέδωσε στὸν Αὐτοκράτορα ὁ ὁποῖος ἐξοργισμένος ζήτησε ἀμέσως νὰ τὴν φέρουν ἐνώπιών του.

Ἡ εὐσεβὴς ὅμως Θεοδώρα βρῆκε τὸν τρόπο νὰ διαστρέψει εὔστοχα τὴν καταγγελία τοῦ γελωτοποιοῦ καὶ μπόρεσε νὰ συνεχίσει νὰ ὑποστηρίζει διακριτικὰ τοὺς ὁμολογητὲς τῆς πίστεως. Παρὰ τὴν ἀπαγόρευση τοῦ συζύγου τῆς πήγαινε συχνὰ μὲ τὶς πέντε θυγατέρες της στὴ μητέρα της Θεοκτίστη ἡ ὁποία εἶχε γίνει μοναχὴ σὲ μονὴ ποὺ εἶχε ἱδρύσει ἡ ἴδια καὶ δὲν φοβόταν νὰ ἐλέγχει ἀνοιχτὰ τὸν Θεόφιλο γιὰ τὴν ἀσέβειά του καὶ τὶς ἀπάνθρωπες διώξεις τῶν Ὀρθοδόξων. Μετὰ 12 χρόνια ὁ Θεόφιλος ἐπλήγη ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ δυσεντερία καὶ κατὰ καιρούς του προκαλοῦσε ἀφόρητους πόνους.

Ἡ Θεοδώρα θλιβόταν βαθιὰ βλέποντάς τον καὶ εὐσπλαχνισμένη αὐτῶν μὲ τὸν ὁποῖο τὴν εἶχαν ἑνώσει τὰ ἱερὰ δεσμὰ τοῦ γάμου πῆρε μία εἰκόνα τῆς Θεοτόκου ποὺ κρατοῦσε κρυμμένη καὶ τὴν ἀκούμπησε στὸ πρόσωπο τοῦ ἀσθενοῦς. Ἐρχόμενος κάπως στὰ λογικά του μετὰ ἀπὸ ἕνα τρομοκρατικὸ ὅραμα ὁ Θεόφιλος ἀσπάστηκε τὴν εἰκόνα ὁμολόγησε τὴν ἀληθινὴ πίστη καὶ παρέδωσε τὴν ψυχή του στὸν Κύριο. Καθὼς ὁ διάδοχος τοῦ θρόνου Μιχαὴλ ΙΙΙ΄ ἦταν μόλις τεσσάρων ἐτῶν, ἡ Θεοδώρα ἀνέλαβε τὴν ἀντιβασιλεία.

Περιβαλλόμενη ἀπὸ τὶς σοφὲς συμβουλὲς τοῦ λογοθέτη Θεοκτίστου, ἡ Θεοδώρα ἐπιχείρησε χωρὶς χρονοτριβὴ τὸ ἔργο τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς τιμῆς τῶν ἱερῶν εἰκόνων καὶ τῆς ἀνάκλησης τῶν ἐξόριστων ὁμολογητῶν τῆς Ὀρθοδοξίας. Τὸ Μάρτιο τοῦ 843, μὲ πρωτοβουλία της, συγκλήθηκε σύνοδος ἡ ὁποία καθαίρεσε τὸν αἱρετικὸ πατριάρχη Ἰωάννη τὸν Ἕβδομο ἐπέτειο τόσων συμφορῶν καὶ τοποθέτησε στὸν πατριαρχικὸ θρόνο τὸν Ἅγιο Μεθόδιο τὸν Ὁμολογητή. Μετὰ τὸν ἀναθεματισμὸ τῶν αἱρετικῶν καὶ τὴν ἐπικύρωση τῶν ἀποφάσεων τῆς 7ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου ποὺ ἔγινε τὸ 787 συγκεντρώθηκαν τὴν πρώτη Κυριακὴ τῆς τεσσαρακοστῆς τοῦ 843 οἱ Ἅγιοι Πατέρες μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ὁμολογητές, πρεσβυτέρους καὶ μοναχοὺς οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν ἀπὸ ὅλες τὶς ἐσχατιὲς τῆς Αὐτοκρατορίας φέροντας στὸ σῶμα τους τὰ ἐμάσοντα ἔτη σημάδια τῆς ὁμολογίας.

Μὲ μιὰ μεγάλη λιτανεία ποὺ διέσχισε τὴν πόλη παρουσία ὅλου τοῦ λαοῦ προχώρησαν στὴν ἐπίσημη ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Ἡ ἑορτὴ αὐτὴ τελεῖται ἔκτοτε κάθε χρόνο τὴν πρώτη Κυριακὴ τῆς τεσσαρακοστῆς καὶ ἔχει γίνει τὸ σύμβολο τοῦ θριάμβου τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπὶ ὅλων τῶν αἱρέσεων. Γι' αὐτὸ καὶ ἡ πρώτη Κυριακὴ τῆς Μεγάλης τεσσαρακοστῆς ὀνομάζεται Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας.

Μετὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς εἰρήνης στὴν Ἐκκλησία ἡ Εὐσεβὴς Θεοδώρα ἐπέδειξε σπουδαῖα πολιτικὰ προσόντα στὴ διακυβέρνηση τῆς Αὐτοκρατορίας ἰδιαίτερος στὴν οἰκονομικὴ διαχείριση. Μὲ δική της πρωτοβουλία βυζαντινὴ ἱεραπόστολοι ξεκίνησαν νὰ διαδώσουν τὸ Εὐαγγέλιο στὴ Μοραβία καὶ τὴ Βουλγαρία. Παρὰ τὴ φροντίδα ποὺ ἔδειξε γιὰ τὴν ἐκπαίδευση τοῦ γιοῦ της ὑπέστη μεγάλες δοκιμασίες ἐκ μέρους του.

Ὁ ἀδελφὸς τῆς Βάρδας ἄνθρωπος μὲ μεγάλα χαρίσματα ἀλλὰ ἀκόλαστος, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποκτήσει χάρης στὴ Θεοδώρα τεράστια ἐξουσία, ἀσκοῦσε ὀλέθρια ἐπιρροὴ στὸ νεαρὸ Αὐτοκράτορα καὶ ἀφοῦ μεθόδευσε τὴν ἐκτέλεση τοῦ Θεοκτίστου ΄ὅρισε τὸν Μιχαὴλ πρὶν ἀκόμη τὴν ἐνηλικίωσή του καὶ τὸ τέλος τῆς Ἀντιβασιλείας νὰ ἐκδιώξει τὴν Θεοδώρα καὶ νὰ τὴν ἀναγκάσει νὰ ἀποσυρθεῖ μὲ τὶς θυγατέρες της στὴ Μονή των Γαστρίων παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πατριάρχης Ἰγνάτιος ἀρνήθηκε νὰ τὶς κείρει μοναχές. Ἡ Ἁγία Θεοδώρα ὑποτάχτηκε στὰ σχέδια τῆς Θείας Πρόνοιας, ἀφιερώθηκε στὴ νηστεία, στὴν προσευχὴ καὶ σὲ ὅλους τοὺς ἀγῶνες τῆς Ἰσαγγέλου Πολιτείας. Παρέδωσε ἐν εἰρήνῃ τὴ ψυχή της στὸ Θεὸ στὶς 11 Φεβρουαρίου τοῦ 867.

Τὰ τίμια λείψανά της ποὺ παρέμειναν ἄφθορα μεταφέρθηκαν κατὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως στὴν Κέρκυρα μαζὶ μὲ ἐκεῖνα τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος. Ἀποτέθηκαν στὸν Καθεδρικὸ Ναὸ καὶ σώθηκαν θαυματουργικὰ ἀπὸ ἕνα βομβαρδισμὸ κατὰ τὸ Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο καὶ παραμένουν γιὰ τοὺς πιστοὺς πηγὴ ἄφθονων εὐλογιῶν. Ἡ Ἁγία Θεοδώρα, ἡ Αὐτοκράτειρα τοῦ Βυζαντίου, ἡ Αὐγούστα εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἑδραίωσε τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας μας μὲ τὴν ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων.

Μετὰ βέβαια ἀπὸ τὴ Μεγάλη Ἐκείνη Σύνοδο τὴν Ἑβδόμη τὴν Οἰκουμενικὴ ὅταν πλέον παγίωσε καὶ ἀποκατέστησε τὴν τιμὴ ποὺ ὄφειλε νὰ ἔχει ἡ Ἐκκλησία μας στὰ ἱερὰ σεβάσματα ποὺ εἶναι οἱ Ἅγιες Εἰκόνες. Ἔτσι λοιπὸν τὴν τιμοῦμε ὡς Ἁγία τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ γιὰ τὴν Ἁγία καὶ Ἐνάρετη Ζωὴ τὴν ὁποία εἶχε ἀλλὰ καὶ ταυτόχρονα γιὰ ὅλο τὸ ζῆλο ποὺ ἔδειξε ὥστε νὰ ἀποκαταστήσει τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Οἱ Πρεσβεῖες τοῦ Ἁγίου Βλασίου καὶ τῆς Ἁγίας Θεοδώρας νὰ μᾶς εὐλογοῦν καὶ νὰ μᾶς ἁγιάζουν. Καλή σας ἡμέρα καὶ εὐλογημένη.

Ἀπολυτίκιον Άγιου Βλάσιου επισκόπου Σεβαστείας

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Φερωνύμως βλαστήσας, ὡς δένδρον εὔκαρπον, ἱεράρχα Κυρίου Βλάσιε ἔνδοξε, μαρτυρίου τοὺς καρποὺς κόσμῳ προήγαγες καὶ θαυμάτων δωρεάς ἀναβλύζεις δαψιλῶς, ὡς θεῖος ἱερομάρτυς τοῖς καταφεύγουσι πάτερ τῇ ἀντιλήψει τῆς πρεσβείας σου.

Έτερον Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. δ’.

Καί τρόπων μέτοχος, καί θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τήν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διά τοῦτο τόν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καί τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος, Ἱερομάρτυς Βλάσιε· πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Κοντάκιον

Ἦχος β’. Τά ἄνω ζητῶν.

Ὁ θεῖος βλαστός, τό ἄνθος τό ἀμάραντον, ἀμπέλου Χριστοῦ, τό κλῆμα τό πολύφορον, θεοφόρε Βλάσιε, τούς ἐν πίστει τιμῶντας τήν μνήμην σου, εὐφροσύνης πλήρωσον τῆς σῆς, πρεσβεύων ἀπαύστως ὑπέρ πάντων ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον Αγία Θεοδώρας της Βασίλισσας

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Δωρεῶν τῶν ἐνθέων οὖσα ἐπώνυμος, τὴν Ἐκκλησίαν φαιδρύνεις βασιλικαὶς δωρεαίς, ὡς θεόγλυπτος εἰκὼν θείας φρονήσεως, τῶν γὰρ Εἰκόνων τῶν σεπτῶν, τὴν τιμὴν ὡς σχετικήν, ἐτράνωσας Θεοδώρα, τῶν Βασιλίδων ἄκρατης, τῶν Ὀρθοδόξων ἐγκαλλώπισμα.