ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Ἀγαπητοί μας τηλεθεατές, καλή σας ἡμέρα. Σήμερα 8 τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ μνήμη τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατιλάτου. Νὰ ἀκούσουμε τὸ βίο τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου του Στρατιλάτου, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ὑπάρχουν ὡς γνωστὸν δύο Ἅγιοι Θεόδωροι. Ὁ ἕνας ἑορτάζει σήμερα, 8 τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, καὶ ὁ ἄλλος ἑορτάζει στὶς 17 τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, ποὺ εἶναι ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Τύρον. Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Θεόδωρος ὁ στρατηλάτης καταγόταν ἀπὸ τὰ Εὐχάϊτα, μιὰ μικρὴ πόλη κοντὰ στὴν Ἀμάσεια.

Ἡ γενναιότητά του καὶ ἡ ρητορική του δεινότητα κέρδισαν τὴν ἐκτίμηση τοῦ Αὐτοκράτορα Λικινίου, ὁ ὁποῖος βασίλευσε περὶ τὸ 320, ὁ ὁποῖος τὸν διόρισε στρατηγὸ καὶ διοικητὴ τῆς Ἡράκλειας. Μόλις ἀνέλαβε τὸ ἀξίωμά του, ὁ Θεόδωρος ἀποκάλυψε δίχως φόβο ὅτι ἦταν χριστιανὸς καὶ μὲ τοὺς φλογερούς του λόγους μετέστρεψε μεγάλο μέρος τῶν κατοίκων τῆς πόλεως στὴν ἀληθινὴ πίστη. Λέγεται μάλιστα ὅτι ἐπιβεβαίωσε τὴν ἀλήθεια τοῦ κηρύγματός του, σκοτώνοντας ἕνα μεγάλο φίδι ποὺ τρομοκρατοῦσε τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς.

Ὁ Αὐτοκράτορας ὅταν πληροφορήθηκε τὴν ἀπρόσμενη διαγωγή του εὐνοούμενου τοῦ καὶ τὸν κάλεσε κοντά του, τὸν ρώτησε ἐὰν πράγματι εἶναι ἀλήθεια αὐτά. Ἀλλὰ ὁ Θεόδωρος ἀντιπρότεινε στὸν Λικινίο νὰ ἔρθει ὁ ἴδιος νὰ τὸν ἐπισκεφθεῖ στὴν Ἡράκλεια μὲ τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ του εἴδωλα καὶ νὰ διαπιστώσει πράγματι τὴν ἀλήθεια. Ἐνθαρρυμένος ἀπὸ ἕνα ἐνύπνιο ὁ Ἅγιος, ἕνα ὅραμα δηλαδὴ ποὺ εἶδε καὶ τοῦ εἶχε ἀνακινεῖ ὅτι ἔφτασε ἡ ὥρα νὰ δώσει καὶ τὸ αἷμα του μαρτυρία τῆς ἀγάπης του γιὰ τὸν Χριστό, τότε ἑτοιμάστηκε νὰ ὑποδεχθεῖ τὸν Αὐτοκράτορα καὶ κατάλαβε ὅτι ἔφτασε ἡ στιγμὴ ἐπί τέλους νὰ μαρτυρήσει γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Ὅταν ὁ Αὐτοκράτορας λοιπὸν ἔφτασε στὴν πόλη, θαυμάζοντας τὴν εὐταξία τῆς πόλεως, πρότεινε στὸν διοικητὴ νὰ ἐπιδείξει τὴν εὐσέβειά του στοὺς θεοὺς προσφέροντας θυσία. Ὁ Θεόδωρος ποὺ ἦταν διοικητὴς τῆς πόλης συγκατένευσε ἀλλὰ ζήτησε μιὰ χάρη ἀπὸ τὸν Λυκίνιο. Νὰ πάρει τὰ εἴδωλα στὸ σπίτι του καὶ νὰ τοὺς ἀποδώσει τάχα, λατρευτικὲς τιμὲς πρὶν τὴν δημόσια θυσία.

Πῆρε λοιπὸν τὰ χρυσᾶ εἴδωλα καὶ τὰ ἀργυρᾶ ποὺ εἶχε φέρει μαζί του ὁ Λυκίνιος καὶ πέρασε τὴ νύχτα κομματιάζοντας τὰ εἴδωλα καὶ πρωί-πρωὶ τὰ μοίρασε στοὺς φτωχούς, τὸν Χρυσὸ καὶ τὸν Ἄργυρο. Ὅταν ἔφτασε ἡ ὥρα τῆς θυσίας, ἦρθε τότε ἕνας ἑκατόνταρχος καταταραγμένος ἀναφέροντας στὸν αὐτοκράτορα ὅτι κάπου εἶχε δεῖ στὴν ἀγορὰ ἕνα φτωχὸ νὰ κουβαλάει τὸ χρυσὸ κεφάλι ἑνὸς ἀγάλματος τῆς Ἀρτέμιδος. Μόλις συνῆλθε ὁ ἐμβρόντητος αὐτοκράτορας διέταξε ἔξαλλος νὰ δέσουν τὸν Ἅγιο στὸ τιμωρητικὸ ξύλο καὶ μὲ βούνευρα νὰ τοῦ δώσουν ἑφτακόσιες μαστιγοσιὲς στὴν ράχη, πεντακόσιες στὴν κοιλιὰ καὶ μὲ τὸ μαστίγιο ποὺ εἶχε στὶς ἄκρες τοῦ σφαιρίδια μολυβδαίνια νὰ τὸ χτυπήσουν στὸν Αὐχένα.

Κατόπιν ἔγδαραν τὸν Ἅγιο καὶ ἀφοῦ πέρασαν δαυλοὺς πάνω στὶς πληγές τον ἔξησαν μὲ θραύσματα Ἀγγείων. Τὴν ὥρα ποὺ μαρτυρίου τὸ μόνο ποὺ ἔλεγε ὁ Ἅγιος καὶ ἐπαναλάμβανε ὅλη τὴν ὥρα ἦταν «Δόξα σοι ὁ Θεός μου». Τὸν ἔριξαν στὴν φυλακή, τὸν ἄφησαν γιὰ ἑφτὰ ἡμέρες δίχως τροφὴ καὶ κατόπιν τὸν σταύρωσαν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη.

Οἱ στρατιῶτες ἀνελέητοι βύθισαν στὸ γεννητικό του ὄργανο σιδερένια ράβδο ποὺ τοῦ ξέσχισε τὰ σωθικά, ἐνῷ τὰ παιδιὰ διασκεδάζοντας ἔριχναν βέλη γιὰ νὰ τοῦ βγάλουν τὰ μάτια. Ὑπομονετικὸς στὰ βασανιστήρια καὶ μακρόθυμος ἀπέναντι στοὺς δημίους του κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ του ὁ Θεόδωρος παρέμεινε ἀκλόνητο στὴν προσευχή του καὶ ἐνεθάρρυνε τὸν δοῦλο του Οὐάρο νὰ σημειώνει γραπτὸς ὅλες τὶς λεπτομέρειες τοῦ μαρτυρίου του. Τὴν νύχτα τὸν ἄφησαν κρεμασμένο στὸ σταυρὸ καὶ ἦρθε ἄγγελος Κυρίου τὸν ἀποκαθήλωσε καὶ ἀφοῦ τοῦ γιάτρεψε ὅλες τὶς πληγὲς ἐνθάρρυνε νὰ προσκαρτερήσει μέχρι τέλους στὸν ἀγῶνα του.

Ὅταν τὸ πρωὶ ἦλθαν δύο στρατιῶτες γιὰ νὰ κατεβάσουν τὸ πτῶμα του ἔμειναν εὐρόντιτοι ὅταν βρῆκαν τὸν Ἅγιο Σῶο καὶ Ἀβλαβῆ καὶ ἀσπάστηκαν τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ παρασύροντας μαζί τους τὸ ὑπόλοιπο ἀπόσπασμα καὶ ἐν συνεχείᾳ τοὺς στρατιῶτες ποὺ εἶχαν ἐσταλεὶ γιὰ νὰ τοὺς τιμωρήσουν. Ἀντιλαμβανόμενος ὅτι μπροστὰ σὲ τόσα θαύματα ὑπῆρχε κίνδυνος ἡ ἀναστατωμένη πόλη νὰ ἐξεγερθεῖ ὁ Λυκίνιος ἔστειλε ἄλλους στρατιῶτες μὲ τὴν ἐντολὴ νὰ θανατώσουν δίχως χρονοτριβὴ τὸν Θεόδωρο τὸ ἐπέτειο ὅλων αὐτῶν τῶν ταραχῶν. Κάποιοι χριστιανοὶ θέλησαν νὰ παρέμβουν ἀλλὰ ὁ Ἅγιος Μάρτυς αἰσθανόμενος ὅτι εἶχε φτάσει ἡ ὥρα νὰ ὁλοκληρώσει τὴν ἕνωσή του μὲ τὸν Χριστὸ τοῦ σταμάτησε καὶ παρουσιάστηκε γαλήνια μπροστὰ στοὺς δημίους.

Ἀφοῦ σφραγίστηκε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ἔκλεινε τὸν Αὐχένα καὶ ἔλαβε μὲ ἕνα πλῆγμα τοῦ ξίφους στὸν Καλλίνικο στέφανο τοῦ Μαρτυρίου. Σύμφωνα μὲ τὶς ὁδηγίες του οἱ χριστιανοὶ μετέφεραν θριαμβευτικὰ ἐκπομπὴ τὸ Ἅγιο Λείψανο στὸ πατρικό του σπίτι στὰ Εὐχάϊτα. Ἐκεῖ ἐπιτέλεσε πλῆθος θαυμάτων ἀνὰ τοὺς αἰῶνες σὲ σημεῖο μάλιστα ποὺ ἀργότερα ἡ πόλη ὀνομάστηκε Θεοδωρούπολης.

Αὐτὸ ἦταν τὸ Ἱερὸ Συναξάριον τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Θεοδώρου του Στρατιλάτου. Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὑπέμεινε φρικτὰ βασανιστήρια γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἔδειξε τὴ μαρτυρία ὅπου τῆς ἀληθινῆς πίστης στοὺς ἀνθρώπους τοὺς εἰδωλολάτρες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ μὲ τὸ Ἅγιο καὶ ἱερὸ παράδειγμά του τὸ γεμᾶτο ὑπομονὴ καὶ καρτερία ὁδήγησε στὸ φῶς τῆς ἀληθείας ὅλους αὐτοὺς ποὺ ζοῦσαν τότε στὸ σκοτάδι τῆς ἄγνοιας καὶ στὸ σκοτάδι τῶν εἰδώλων. Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος τοῦ ὁποίου πολλοὶ φέρουν τὸ ὄνομα ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς μας νὰ σκεπάζει καὶ νὰ μᾶς ὁδηγεῖ ὅλους πάντοτε στὴν ἀλήθεια. Καλή σας ἡμέρα.

Ἀπολυτίκιον Άγιου Θεόδωρου του Στρατηλάτη

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Στρατολογία ἀληθεῖ Ἀθλοφόρε, τοῦ οὐρανίου στρατηγὸς βασιλέως, περικαλλὴς γεγένησαι Θεόδωρε, ὄπλοις γὰρ τῆς πίστεως, παρετάξω ἐμφρόνως, καὶ κατεξωλόθρευσας, τῶν δαιμόνων τὰ στίφη, καὶ νικηφόρος ὤφθης Ἀθλητής, ὅθεν σὲ πίστει, ἀεὶ μακαρίζαμεν.

Κοντάκιον

Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.

Ἀνδρεία ψυχῆς, τὴν πίστιν ὀπλισάμενος, καὶ ρῆμα Θεοῦ, ὡς λόγχην χειρισάμενος, τὸν ἐχθρὸν κατέτρωσας τῶν Μαρτύρων κλέος Θεόδωρε, σὺν αὐτοὶς Χριστῷ τῷ Θεῷ, πρεσβεύων μὴ παύση ὑπὲρ πάντων ἠμῶν.