ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ - Κυριακή, 02 Φεβρουαρίου 2025

Ἀγαπητοί μας τηλεθεατές, καλή σας ἡμέρα. Ἔτη πολλὰ καὶ εὐλογημένα σήμερα, ὅπου ξημέρωσε 2 τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, ἡ Ἁγία ἡμέρα της Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ ὄμορφη αὐτὴ ἡ ἑορτή, μέσα στὴν καρδιὰ τοῦ χειμῶνα, ὅπου μᾶς φέρνει μία πνευματικὴ θαλπωρὴ στὶς καρδιές μας, ἔχει νὰ μᾶς διδάξει σπουδαῖα καὶ μεγάλα πνευματικὰ μηνύματα.

Μία ἑορτὴ ποὺ ὁ λαός μας συνήθως τὴν ἑορτάζει ὡς θεομητορικὴ ἑορτὴ καὶ τὴν τιμᾶ, ὅτι ἀναφέρεται δηλαδὴ στὸ πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἡ ἑορτὴ ὅμως αὐτή της Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου κατ' ἐξοχὴν εἶναι Δεσποτικὴ ἑορτή, διότι ἑορτάζουμε τὴν Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου καὶ κατ' ἐπέκτασιν εἶναι καὶ θεομητορικὴ ἑορτή. Ἔχει δηλαδὴ διπλὸ περιεχόμενο.

 

Τιμοῦμε λοιπόν, ἑορτάζουμε τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία Μητέρα Του. Σήμερα λοιπὸν τὴν Ἁγία αὐτὴ ἡμέρα ποὺ ἑορτάζουμε τὸ θεῖο αὐτὸ γεγονός, θὰ διαβάσουμε τὸ Ἱερὸ Συναξάρι γιὰ νὰ λάβουμε τὰ πνευματικὰ μηνύματα τῆς ἡμέρας. Γιὰ νὰ ἀκούσουμε λοιπὸν τί λέγει τὸ Ἱερὸ Συναξάριον, ὅπου ταυτόχρονα μαζὶ μὲ τὶς περιγραφὲς ποὺ ἀναφέρει τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ, διότι ἡ ἑορτὴ αὐτὴ ἔχει τὴν ἀναφορά της στὸ κατὰ Λουκᾶν Ἱερὸν Εὐαγγέλιο, ὅπου ὁ Ἱερὸς συγγραφέας ὁ Λουκᾶς ἀναφέρει δηλαδὴ τὸ περιστατικὸ ποὺ ὅταν ὁ Κύριος ἔγινε σαράντα ἡμερῶν, ἀνέβηκε ἡ Παναγία μὲ τὸν Ἰωσὴφ στὸ Ναὸ τοῦ Σολομῶντος Θεοῦ Στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἐκεῖ παρέδωσαν τὸ παιδίον νὰ σαραντίσει καὶ νὰ κάνουν τὴν ἀπαιτούμενη θυσία γιὰ τὸν νόμο.

 

Ὅμως κάποιες λεπτομέρειες, ὅπου θὰ ἀκούσετε κατόπιν εἰς τὴν ἀνάγνωση τοῦ Ἱεροῦ Συναξαρίου, περιέχονται στὴν ἀπόκρυφη παράδοση τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ναὶ μὲ δὲν ἀναφέρεται εἰς τὰ Ἱερὰ Εὐαγγέλια, ὅμως ἔχει υἱοθετηθεῖ ἀπὸ τὴν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπου σὲ πολλὰ τροπάρια τὴ συναντᾶμε καὶ τὴν βλέπουμε νὰ ἀναφέρεται. Ἔτσι λοιπὸν μὴ σᾶς κάνει ἐντύπωση ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἀκούσετε ποὺ θὰ λέγονται στὸ Ἱερὸ Συναξάριο καὶ ὅτι δὲν ἀναφέρονται μέσα εἰς τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Ὅταν συμπληρώθηκαν οἱ σαράντα ἡμέρες ποὺ ὁ μωσαϊκὸς νόμος ὁρίζει γιὰ τὸν καθαρισμὸ τῆς μητέρας ἑνὸς νεογέννητου βρέφους, ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καὶ ὁ Ἰωσὴφ ὁδήγησαν τὸ θεῖο βρέφος στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ νὰ τὸ παρουσιάσουν στὸν Κύριο ὅπως λέγει ἡ Ἁγία Γραφή.

 

Κάθε πρωτότοκο ἀγόρι ἀνήκοντας δικαιωματικὰ στὸν Κύριο. Λέγει λοιπόν, ἤτανε σύμφωνα μὲ τὸν νόμο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅτι κάθε παιδὶ τὸ ὁποῖο θὰ γεννιόταν πρωτότοκο ἀπὸ τὴ μητέρα του καὶ ἦταν ἀγόρι ἔπρεπε νὰ ἀφιερωθεῖ εἰς τὸν Θεό. Ὅλα τὰ πρωτότοκα ἦταν ἁγιασμένα παιδιά.

 

Ἔτσι λοιπὸν ὅταν ἦταν ἀγόρια ἔπρεπε νὰ τὰ πάρουν οἱ γονεῖς τους, νὰ τὰ ἀνεβάσουν στὸ ναὸ τῶν Ἱεροσολύμων καὶ ἐκεῖ πέρα νὰ προσφέρουν θυσία εἰς τὸν Θεό, ἢ ζεῦγος τριγώνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, ὅπως χαρακτηριστικὰ ἔλεγε ἡ Ἱερὰ Παράδοση. Ἢ διαφορετικὰ ἂν οἱ γονεῖς ἦταν πλούσιοι νὰ θυσιάσουν ἕνα ἐνιαύσιο ἀμνό, ἕνα ἀρνὶ δηλαδὴ ἑνὸς ἔτους. Ἔπρεπε λοιπὸν κάθε πρωτότοκο νὰ ἀνήκει στὸν Κύριο καὶ ἔπρεπε νὰ ἀφιερωθεῖ στὸ ναὸ καὶ κατὰ κάποιο τρόπο νὰ ἐξαγοραστεὶ μὲ τὴν θυσιαστικὴ προσφορὰ ἑνὸς ἀμνοῦ, ἑνὸς ἔτους ἢ δύο τριγωνιὼν ἢ δύο περιστεριῶν γιὰ τὶς φτωχὲς οἰκογένειας.

 

Ὁ κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ ὁ νομοθέτης τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰσραήλ, αὐτὸς ποὺ δὲν ἦρθε νὰ καταλύσει τὸ νόμο ἀλλὰ νὰ τὸν πληρώσει, προσλαμβάνοντας στὴ δική του ὑπόσταση τὴν ἐκ τῆς παρακοῆς θνητή μας φύση, τὴν ἀποκαθιστᾶ μὲ τὴν ἔλευσή του στὸν κόσμο, γενόμενος ὁ ἴδιος ὑπάκουος σὲ ὅλα τὰ προστάγματα τοῦ νόμου. Πηγὴ κάθε δωρεᾶς καὶ κάθε χάριτος. Γίνεται ὁ ταπεινότερος καὶ πτωχότερος ἀνάμεσά μας.

 

Ὑποτάσσεται στὸ νόμο ποὺ ἐκεῖνος μᾶς ἔδωσε καὶ ποὺ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔχουμε παύσει νὰ παραβιάζουμε, δείχνοντάς μας μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὅτι ἡ ὑπακοὴ εἶναι ἡ ὁδὸς τῆς συμφιλίωσής μας μὲ τὸν Θεὸ Παρ' ὅλο ποὺ μήτε ἐκεῖνος, μήτε ἡ ἄμμομη μητέρα του εἶχε ἀνάγκη καθαρισμοῦ τὴν 8η ἡμέρα, ὑπέβαλε τὴ σάρκα του στὴν περιτομὴ καὶ περίμενε κατόπιν στὴν Βηθλεὲμ νὰ περάσει τὸ καθιερωμένο διάστημα γιὰ νὰ παρουσιάσει στὸ ναὸ τῆς δόξης του αὐτὸ τὸ σῶμα ποὺ προσέλαβε γιὰ νὰ τὸ καταστήσει νέον τέλειο ναὸ τῆς θεότητός του. Αὐτὸς ὁ ἀπρόσιτος καὶ ἀπρονόητος Θεὸς συγκαταβαίνει νὰ ἀνταλλαγῆ μὲ τὴν προσφορὰ τῶν πτωχῶν, τὰ περιστέρια καὶ τὰ τρυγόνια σύμβολα τῆς ἁγνότητος, τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀθοότητος ποὺ ὁ φιλάνθρωπος Σωτὴρ ἦλθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ μᾶς φέρει.

 

Φτάνοντας στὸ ναό τους ὑποδέχθηκε ὁ Ἀρχιερέας Ζαχαρίας, πατέρας τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, ὁ ὁποῖος ἀπρόσμενα ὁδήγησε τὴν Θεοτόκο στὸν τόπο τῶν προορισμένων γιὰ τὶς Παρθένες. Τὴ στιγμὴ ἐκείνη ἔφτασε στὸ ναὸ ἕνας ἄνθρωπος, ὀνόματι Συμεῶν, δίκαιος καὶ εὐλαβής, τηρητὴς τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, περίμενε ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια τὴν ἐκπλήρωση τῆς προφητείας ποὺ τοῦ εἶχε ἐμπνεύσει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὅτι δηλαδὴ δὲν θὰ πέθαινε πρὶν δεῖ καὶ ἀγγίξει τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου τὸν Χριστό. Ὁ Γέροντας αὐτός, ποὺ στὸ πρόσωπό του εἰκονιζόταν ἡ ἀπ’ αἰῶνος προσδοκία τοῦ Ἰσραήλ, ἔτεινε τότε τοὺς βραχίονές του, μὲ τὰ χέρια του καλυμμένα ἀπὸ τὶς πτυχὲς τοῦ ἱματίου του, γιὰ νὰ δεχθεῖ τὸν Σωτῆρα ὅπως ἐπὶ ἑνὸς χερουβικοῦ θρόνου καὶ εὐχαριστῶντας τὸν Θεὸν εἶπε τὸ γνωστὸ ἐκεῖνο ἀπόφευγμα ποὺ ὑπάρχει μέσα στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ λέγεται στὴν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ, «Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμὰ σοῦ ἐν εἰρὴνῃ· ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ μοῦ τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σοῦ Ἰσραήλ.».

 

Ἡ διαθήκη τοῦ Ἰσραὴλ ποὺ ἀκυρώθηκε διὰ τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ σκοτεινὸς ὁ νόμος ζοῦσαν διὰ μέσου του πρεσβύτου Συμεῶν καὶ ὅταν ὁ γέροντας Συμεῶν ἔφυγε ἀπὸ τοῦτο τὸν κόσμο ἔτσι καὶ ἐκεῖνοι ἀναχώρησαν κατὰ κάποιο τρόπο καὶ ἀπολύθηκαν ἐν εἰρήνῃ γιὰ νὰ ἀνθίσει πλέον μέσα εἰς τὸν κόσμο ἡ νέα Ἐκκλησία, τὸ νέο Ἰσραήλ, ὁ Χριστός.

 

Ὁ γέροντας αὐτὸς βλέποντας καὶ ἀγγίζοντας τὸ σωτῆρα ποὺ εἶχαν ἀναγγείλει καὶ προετοιμάσει οἱ δίκαιοι καὶ οἱ προφῆτες ἀπὸ αἰῶνες μποροῦσε πιὰ νὰ ζητήσει μὲ παρρησία ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ τὸν λυτρώσει ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς Σαρκὸς καὶ τῆς φθορᾶς γιὰ νὰ κάνει τόπο στὴν αἰώνια νεότητα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀνήγγειλε ἔτσι ἐπισήμως τὴν κατάργηση τῶν προτυπώσεων καὶ ἀπήγγειλε τὴν ἔσχατη προφητεία ὅσον ἀφορᾶ τὸ Σωτῆρα προλέγοντας τὴ μητέρα του ὅτι τὸ πάθος του καὶ ἡ ζωοποιὸς Ἀνάσταση τοῦ θὰ εἶναι σημεῖο ἀντιλεγόμενο καὶ θὰ ἐπιφέρει τὴν πτώση τῶν ἀσεβῶν καὶ τὴν ὕψωση ὅσων θὰ πιστέψουν εἰς Αὐτόν.

 

Οἱ λόγοι τοῦ Ἁγίου καὶ Δικαίου Συμεῶν του Θεοδόχου, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται Θεοδόχος ἐπειδὴ ἐδέχθηκε εἰς τὰς ἀγακάλας του τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστὸν ὡς βρέφος, τὴν κάνουν ἄξιοι προσοχῆς. Γι' αὐτὸ θὰ ἀκούσουμε ὀλίγον μιὰ μικρὰ ἑρμηνεία ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε πάνω στὸ Νῦν Ἀπολύεις ποὺ εἶπε ὁ Δίκαιος Συμεῶν. Λέγει λοιπόν, Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, Δέσποτα, τώρα λοιπὸν μπορεῖς νὰ μὲ πάρεις Δέσποτα ὁμιλῶντας εἰς τὸν Θεὸν ὁ Δίκαιος Συμεῶν.

 

Τὸ Ἀπολύεις σημαίνει πὼς ἐπί τέλους ἦρθε ἡ στιγμὴ ἀπὸ τὰ δεσμὰ τούτης τῆς ζωῆς νὰ περάσω πλέον στὴν ἀνάπαυση καὶ ἡ ψυχή μου νὰ φύγει γιὰ τοὺς οὐρανούς. Κατὰ τὸ ρῆμα σοῦ ἐν εἰρήνῃ Ὅπως δηλαδὴ μοῦ προεῖπες αὐτὸ σημαίνει κατὰ τὸ ρῆμα σου, ὅτι δηλαδὴ ὑπῆρχε προφητεία στὸν Συμεῶν, ὑπῆρχε ἀπὸ τὸ Πανάγιο Πνεῦμα ἰδιαίτερη ἀναγγελία ὅτι θὰ δεῖ τὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου μιὰ ὑπόσχεση ποὺ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶχε δώσει στὸν Συμεῶν τον Θεοδόχο. Καὶ λέγει ὅτι ἐν εἰρήνῃ πλέον θὰ ἀπολυθεῖ ἀπὸ τούτη τὴ ζωὴ ποὺ σημαίνει δηλαδὴ ὅτι οἱ λογισμοὶ τῆς ἀμφιβολίας πὼς ὅπως θὰ ποῦμε στὸ αὐριανὸ μᾶς εἶναι Συναξάρι εἶχαν μπεῖ μέσα στὴν καρδία του ὅταν διάβασε ἐκείνη τὴν σπουδαία προφητεία τοῦ προφήτη Ἠσαΐου γιὰ τὴν γέννηση τοῦ Κυρίου ἀπὸ παρθένο μητέρα.

 

Ὅλοι οἱ λογισμοὶ αὐτῆς τῆς ἀμφιβολίας λοιπὸν ποὺ τάραζαν τὴν καρδία του τόσα χρόνια θεωρῶντας ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κάτι τέτοιο νὰ συμβεῖ καὶ ἀντιμαχόμενος μὲ τοὺς λογισμούς του νοός του καὶ μὲ τοὺς λογισμοὺς τῆς πίστης του βρῆκε πλέον τὴν εἰρήνη ὅταν εἶδε τὸ γενόμενο δηλαδὴ εἶδε τὸν Κύριό μας τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ εἶδε πραγματικότητα τὴν προφητεία νὰ Γεννιέται ἀπὸ παρθένο μητέρα ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσμου. Κατάλαβε λοιπὸν πλέον ὅτι εἶναι τὰ πάντα ἀληθινὰ καὶ φεύγει μὲ εἰρήνη χωρὶς ταραχὴ λογισμῶν γιὰ τὴν ἄλλη ζωή.

 

Ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριον σου. Εἶδαν λέει τὰ μάτια μου τοῦτα τὰ σαρκικὰ τὸ σωτήριον ἐκεῖνο δηλαδὴ τὸ ὁποῖο ἑτοίμασες γιὰ τὴ σωτηρία ὁλόκληρου τοῦ κόσμου. Ὀνομάζει αὐτὸ τὸ βρέφος τὸν μέλλοντα Σωτῆρα.

 

Κατόπιν ὅταν ἐπέστρεψε τὸ βρέφος στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο της εἶπε προφητεῖες ποὺ ἀφοροῦσαν τὸ βρέφος καὶ ἐκείνη. Πρώτη προφητεία ἦταν ὅτι τὸ παιδιὸ τοῦτο θὰ γίνει σημεῖο ἀντιλεγόμενο. Δηλαδὴ ἄλλοι θὰ λέγουν καλὰ λόγια γιὰ αὐτὸν καὶ ἄλλοι θὰ λένε ἄσχημα λόγια γιὰ αὐτόν.

 

Θὰ εἶναι ἕνα σημεῖο ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ διαφωνοῦν μεταξύ τους καὶ ἐνῷ θὰ ἔπρεπε κανονικὰ νὰ συμφωνοῦν παρὰ τὰ αὐτὰ ὅμως μεταξύ τους θὰ ἀντιμάχονται. Ἢ μὲν ὑπερασπίζοντας ἢ δὲ κατηγορῶντας τοῦτο τὸ παιδίο. Καὶ συνέχισε λέγοντάς της ὅτι καὶ τὴ δική σου τὴν καρδιὰ θὰ τὴν περάσει δίκοπο μαχαίρα.

 

Διελεύσεται Ρομφαία.. Δίκοπο λοιπὸν μαχαίρι θὰ ξεσκίσει τὰ σπλάχνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἐννοῶντας κατὰ κάποιο τρόπο τὴ στιγμὴ ἐκείνη ὅπου ἡ Παναγία μας εὑρισκόμενη κάτω ἀπὸ τὸ σταυρὸ τοῦ Κυρίου ἢ στὸ βράχο τοῦ Γολγοθᾶ ἔνιωθε τὴν Ὀδύνη νὰ τῆς καταξεσχίζει τὴν καρδία ὡς πύρινη Ρομφαία.

 

Ἐκτελῶν γενόμενη πραγματικότητα ἡ προφητεία ἐκείνη τοῦ δικαίου Συμεῶν του Θεοδόχου. Καὶ ἐνθυμούμενη καὶ ἐκείνη τὰ λόγια τοῦ Προφήτου καταλάβαινε τὴ στιγμὴ ἐκείνη τῶν παθῶν τοῦ Κυρίου πὼς ἡ καρδιά της βρίσκεται κομματιασμένη ὅταν ἡ ἴδια ἀντικρίζει αὐτὸ τὸ θέαμα τῆς ἐσχάτης ταπεινώσεως τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ. Ὅμως πέρα ἀπὸ τὸν δίκιο Συμεῶν ποὺ βρισκόταν ἐκείνη τὴν ὥρα στὸ ναὸ τοῦ Σολομῶντος καὶ ὑποδέχτηκε εἰς τὰς Ἁγίας ἀγκάλας του τὸν Κύριο, εὑρίσκεται καὶ μιὰ ἄλλη γερόντισσα, μιὰ γυναῖκα ὀνόματι Ἄννα ἀπὸ τὴ φυλὴ Ἀσὴρ προχωρημένης ἡλικίας καὶ γνωστὴ σὲ ὅλους, σύχναζε εἰς τὸ ναὸ γιατί μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια γάμου εἶχε χηρέψει καὶ ἔκτοτε ὑπηρετοῦσε ἐκεῖ διαρκῶς τὸν Θεὸ ἀναμένοντας τὴν ἔλευση τοῦ Μεσσία ἐν νηστείᾳ καὶ προσευχή, προχώρησε καὶ αὐτὴ πρὸς τὸ παιδίο καὶ ἄρχισε νὰ δοξάζει τὸν Θεὸ ἀναγγέλλοντας σὲ ὅλους τὴ λύτρωση τοῦ Ἰσραήλ.

 

Ὀγδόντα τεσσάρων ἐτῶν ἦταν ἡ γυναῖκα ἐκείνη ἡ Ἄννα ἡ προφήτης ἡ ὁποία κοντὰ εἰς τὸν Ἅγιο Συμεῶν ἀνθ΄ ὁμολογεῖτο τὸ Κύριο δηλαδὴ ἔψελνε ὕμνους καὶ δοξολογίες καὶ προφήτευε καὶ ἐκείνη γιὰ τοῦτο τὸ παιδίο τὸ ὁποῖο ἦλθε εἰς τὸ ναό. Οἱ παρευρισκόμενοι Φαρισαῖοι ἀκούγοντας τέτοιες ἀποκαλύψεις καὶ ἔξαλλοι ποὺ ἔβλεπαν τὴ Μαρία μεταξὺ τῶν Παρθένων ἔσπευσαν νὰ ἀναφέρουν τα συμβάντα στὸ βασιλιᾶ Ἡρώδη. Ἐκεῖνος κατάλαβε ὅτι τὸ παιδὶ πρέπει νὰ ἦταν ὁ νέος βασιλιᾶς γιὰ τὸ ὁποῖον τοῦ εἶχαν κάνει λόγο οἱ μάγοι ποὺ εἶχαν ἀκολουθήσει τὸ ἀστέρι ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ καὶ ἔστειλε ἀμέσως στρατιῶτες νὰ τὸ θανατώσουν.

 

Προειδοποιημένη ἐγκαίρως ἡ Μαρία καὶ ὁ Ἰωσὴφ ἄφησαν τὴν πόλη καὶ κατέφυγαν στὴν Αἴγυπτο ὁδηγημένοι ἀπὸ ἄγγελο Κυρίου. Κατὰ τὴν παράδοση δὲν ἐπέστρεψαν παρὰ μετὰ ἀπὸ δύο χρόνια στὴ Ναζαρέτ της Γαλιλαίας καὶ τὸ παιδὶ μεγάλωνε ἥσυχο περιμένοντας τὴν κατάλληλη στιγμὴ γιὰ τὴ δημόσια ἀποστολή του. Ἡ ἑορτὴ αὐτή της Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου ἢ τοῦ ἐξαγνισμοῦ τῆς Θεοτόκου ὅπως ὀνομάζεται στὴ Δύση ἦταν γνωστὴ ἀπὸ τὸν 4ο αἰῶνα στὰ Ἱεροσόλυμα ὅπου ἑορταζόταν στὶς 14 Φεβρουαρίου γιὰ νὰ συμπίπτει μὲ τὴν 400η ἡμέρα ἀπὸ τὴ γέννηση τοῦ Χριστοῦ ποὺ τότε ἑορταζόταν στὶς 6 Ἰανουαρίου.

 

Εἰσήχθη στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα Ἰουστινιανοῦ τὸ 542 καὶ κατατάχθηκε μεταξὺ τῶν Δεσποτικῶν Ἑορτῶν καὶ τῶν Θεομητορικῶν. Εἶναι μιὰ ἑορτὴ ποὺ ὅπως εἴπαμε στὴν ἀρχὴ τοῦ Ἱεροῦ Συναξαρίου μας μᾶς γεμίζει μὲ πνευματικὴ θαλπωρή. Ὅταν βλέπεις μὲ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς σου μία νεαρὰ κοπέλα 16 ἐτῶν ποὺ ἦταν ἡ Παναγία μας τότε ποὺ πῆγε τὸν Κύριο στὸ Ναὸ βαστῶντας ἕνα μικρὸ βρέφος στὰς ἀγκάλας της συνοδευόμενη ἀπὸ ἕναν γέρο ἄντρα τὸν Ἰωσὴφ νὰ εἰσέρχεται μέσα εἰς στὸ Ναὸ τοῦ Κυρίου νὰ τὴν ὑποδέχεται ἕνας γέροντας ὀνόματι Συμεῶν ὅπως εἴπαμε μαζὶ μὲ μία γερόντισσα τὴν Ἄννα νὰ ἀκούγονται ὅλα αὐτὰ τὰ ἐξαίσια λόγια τὰ ὁποῖα εἴπαμε προηγουμένως καὶ στὸ τέλος ὁ δίκαιος Συμεῶν ἀποδίδοντας πλέον εἰς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο τὸ βρέφος Ἰησοῦ νὰ τὶς λέγει τὶς προφητεῖες ἐκεῖνες ποὺ προείπαμε.

 

Ἂν κάποιος ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ κοιτάξει μὲ λεπτομέρεια τὴν εἰκόνα της Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου ἡ λέξη Ὑπαπαντὴ θὰ πεῖ συνάντηση ὅτι συναντήθηκε δηλαδὴ ὁ Χριστὸς μαζὶ μὲ τὸν δίκιο Ἰωσὴφ ποὺ τὸν περίμενε χρόνια ὁλόκληρα νὰ ἔρθει στὸ Ναὸ τοῦ Σολομῶντος ὅπως θὰ ἀναφέρουμε καὶ στὸ αὐριανό μας συναξάρι. Ἔτσι λοιπὸν λέγουμε πὼς ἂν κάποιος προσέξει ἰδιαίτερα τὴν εἰκόνα της Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου θὰ διαπιστώσει κάτι τὸ ὁποῖο εἶναι προφανές. Φαίνεται δηλαδὴ ἀμέσως μὲ τὴν πρώτη ματιὰ ὅτι σὲ αὐτὴ τὴν εἰκόνα βρίσκονται κάποια πρόσωπα τὰ ὁποῖα εἶναι οἱ ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν ἡλικιῶν τῶν ἀνθρώπων.

 

Δηλαδὴ ὁ Κύριος μᾶς ἐκπροσωπεῖ τὰ παιδιά, τὰ νήπια καὶ τὴν βρέφος βασταζόμενο εἰς τὰ στὰς ἀγκάλας. Ἡ Παναγία μας ἐκπροσωπεῖ τὴν ἡλικία τὴν νεότερη γιατί εἶναι ἔφηβος 16 χρονῶν κοπέλα. Ὁ Ἰωσὴφ εἶναι μεσήλικας καὶ ἐκπροσωπεῖ τὴν ἡλικία τῶν ἀνθρώπων ποὺ εἶναι γύρω στὰ 50 ἢ 60 ἐτῶν.

 

Ἡ Ἄννα ἡ ὁποία εἶναι 84 ἐτῶν ἐκπροσωπεῖ τὴν ἡλικία τῶν γερόντων. Ὁ δὲ Δίκαιος Συμεῶν ποὺ εἶναι πάνω ἀπὸ 100 ἐτῶν ἐκπροσωπεῖ τὴν ἡλικία τῶν ὑπεραιωνόβιων. Καὶ λέγομαι λοιπὸν πὼς σὲ αὐτὴ τὴν εἰκόνα βρίσκονται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ὅλες οἱ ἡλικίες τῶν ἀνθρώπων.

 

Βρέφος, παιδιά, νέοι, μεσήλικες, γέροντες, ὑπεραιωνόβιοι. Ὅλες οἱ ἡλικίες βρίσκονται μέσα σὲ αὐτὴ τὴν εἰκόνα. Εἶναι τόσο συγκινητικὸ διότι ὅταν ἀντικρίζεις αὐτὴ τὴν εἰκόνα κάπου ἐκεῖ βλέπεις καὶ τὸν δικό σου ἑαυτό.

 

Ὅσα χρόνια καὶ ἂν ἔχουν περάσει. Μπορεῖς νὰ συμμετέχεις δηλαδὴ σὲ αὐτὴ τὴν ἑορτὴ ἐκείνη τὴ στιγμὴ βλέποντας τὸ πρόσωπο ἐκεῖνο στὸ ὁποῖο ἴσως καὶ ἐσὺ θὰ εὑρίσκεσαι στὴν ἡλικία.

 

 

 

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, εὐχόμεθα σήμερα ἡ Ἁγία ἡμέρα νὰ εἶναι βοήθεια σὲ ὅλους μας. Ὁ Ἅγιος Συμεῶν ὁ Θεοδόχος μὲ τὴν Ἁγία Ἄννα τὴν προφήτηδα ποὺ τοὺς γιορτάζουμε αὔριο ἐπισήμως καὶ θὰ ἀνακριθοῦμε πλέον αὔριο στὴ δικιά τους ζωὴ καὶ στὸ δικό τους συναξάρι νὰ μᾶς καθοδηγήσουν καὶ ἐμᾶς νὰ γίνουμε θεωδόχοι καὶ νὰ ὑποδεχθοῦμε τὸν Μεσσία σωτῆρα στὴν ἀγκαλιὰ τῆς καρδιᾶς μας. Χρόνια πολλὰ καὶ εὐλογημένα. Καλημέρα σας.

 

Ἀπολυτίκιον (Ἦχος α')

Χαῖρε, κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε,

ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης,

Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν,

φωτίζων τοὺς ἐν σκότει.

Εὐφραίνου καὶ σύ, Πρεσβῦτα δίκαιε,

δεξάμενος ἐν ἀγκάλαις τὸν ἐλευθερωτὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν,

χορηγοῦντα ἡμῖν καὶ τὴν Ἀνάστασιν.

 Κατέβασμα αρχείου (mp3)

🕊 Ἡ χάρις τοῦ Ὑπαπαντήσαντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ εὐλογία τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ μεσιτεία τοῦ Ἁγίου Συμεῶν καὶ τῆς Ἁγίας Ἄννης τῆς προφήτιδος, εἴη μεθ’ ἡμῶν πάντων.